21
aug
'14

Matthijs Vink neemt na 10 jaar afscheid van het Nederlands handbalteam.

Na 10 jaar en 70 interlands heeft oud-Noordwijkerhouter (ex-jeugdspeler van Handbalvereniging Northa) bedankt voor het Nederlands handbalteam. Op de website van het Nederlands Handbalverbond licht Matthijs zijn afscheid toe. Matthijs Vink: "In 2004 mocht ik mijn debuut maken...

voor het Nederlands team. In de daaropvolgende tien jaar heb ik gelukkig maar drie wedstrijden gemist: twee door een oog-blessure en één vanwege de geboorte van mijn zoon. Nu, bijna 70 interlands verder, wil ik iedereen bedanken die mij heeft ondersteund, mij dingen heeft geleerd en mij beter heeft gemaakt als persoon en als handballer.

Uitkomen voor je land is een grote eer. In de ons omringende landen is het niet meer dan vanzelfsprekend dat sporters uit willen komen voor hun vaderland. Helaas heb ik, door allerlei verschillende redenen, in de afgelopen jaren gemerkt dat dit niet altijd het geval is in Nederland. Ondanks dat was ik altijd een beetje gespannen of ik weer geselecteerd zou worden.

Immers, vijf verschillende bondscoaches over een langere tijdsperiode betekent toch vijf verschillende meningen. Echter, ik mocht er in die tien jaar altijd bij zijn. Daarom wil ik alle bondscoaches voor hun vertrouwen bedanken; Henk Groener, Pim Rietbroek, Harry Weerman, Bert Bouwer en Mark Schmetz. Hierbij de dragende kracht als teammanager achter alle selecties, Peter Janssen, niet te vergeten.

Met vele grote namen heb ik mogen samenspelen. Het samenkomen was altijd weer bijzonder en leerzaam. In het buitenland waren/zijn deze spelers belangrijk voor hun clubs in topcompetities, in Nederland werd daar naar mijn mening toch te vaak anders naar gekeken. Langs deze weg wil ik ook een aantal van ´mijn´ generatiegenoten bedanken voor de mooie momenten, zowel in als naast het veld. Marco Beers voor het mij leren dat je gewoon kan genieten/lachen terwijl je tophandbal beoefent en het verdedigen heb ik van hem geleerd.

Bundesliga toppers waar ik helaas niet de gehele periode mee samen heb kunnen spelen. Ze waren een groot gemis in de beleving en interlands die wij hebben gespeeld. Mark Bult, Fabian van Olphen en Gerrie Eijlers zijn grote namen in Duitsland. Hun wil om altijd te winnen en hun handbalkwaliteiten zijn in Nederland helaas te onbekend, ze verdienen meer. Ook Bartek Konitz, een van de grootste Nederlandse talenten ooit, heeft helaas twee jaar geleden bedankt.

Van unieke persoonlijkheden en geniale handballers zoals Tim Remer, Jeffrey Boomhouwer, Michiel Lochtenbergh en Arjan Haenen heb ik genoten. De groei van Nicky Verjans, Patrick Miedema, Bobby Schagen en Iso Sluijters van opstormende talenten tot volwaardige en dragende A-team spelers heb ik van dichtbij mee mogen maken.

Het laatste jaar is de generatie die 5e werd op het jeugd W.K. ingestroomd. Weer een nieuwe selectie en speelwijze, waarvoor ik gelukkig nog goed genoeg werd bevonden om mee te mogen doen. Dit waren mooie wedstrijden waarbij we helaas op één doelpunt de play-offs niet haalden. Het is een groep met veel potentie voor de komende jaren. Die jaren heb ik echter niet meer.

Na de geboorte van mijn zoon en de ontwikkelingen bij HV KRAS/Volendam die mij na mijn profcarrière (in Spanje) een baan hebben aangeboden in combinatie met topsport, iets waarvoor ik ze nog iedere dag dankbaar ben) moet ik de onvergetelijke reis met het Nederlands team stoppen. Met pijn in het hart. Spelen voor je vaderland is een groot goed en je moet dankbaar zijn als je daarvoor uitgekozen wordt. Langs deze weg wil ik mijn dankbaarheid uiten door iedereen te bedanken voor het completer maken van mijn persoonlijkheid en handbalkwaliteiten."

Bron tekst en foto: www.handbal.nl