Datum: 11-05-2021 - 05:13
31
mrt
'12

Volkslied van Noordwijkerhout.

Noordwijkerhout heeft een eigen volkslied, dat op carnavalsfeesten en bruiloften luidkeels wordt gezongen. Deze Noordwijkerhoutse wals is volgens de schrijver, Martin Kanters, ontstaan toen de toenmalige leider van de Koetillers, Bertus Bon, vroeg of er niet iemand uit de Raad van Elf een specifiek Noordwijkerhouts carnavalslied kon maken voor dat jaar. De schrijver was lid van de Raad van Elf en herinnerde zich een leuk walsmelodietje, dat op het repertoire stond van de Boerenkapel. Dat bleek de “Purperen heide” te heten, dat oorspronkelijk afkomstig was uit het Limburgse en Brabantse land.

Als geboren Brabander bleek het extra inspirerend te zijn om juist op die melodie een Noordwijkerhoutse tekst te schrijven, te meer daar de schrijver inmiddels al aardig in Noordwijkerhout ingeburgerd was. In 20 minuten was zijn tekst klaar. Nu 30 jaar later woont en werkt de schrijver nog steeds met veel plezier in Noordwijkerhout. Hij meende destijds dus wat hij zei: “daar wil ik altijd wonen, ben er tevree.” En niet alleen tevree; hij is ook wel een beetje trots dat iedereen dit gezellige feestlied kent en beschouwt als ons “volkslied”.

 

Het "Noortukkerhouts" volkslied. (klik erop en zet wel je geluid aan)

De tekst luidt als volgt:


Refrein:
Hoe schoon zijn de duinen
hoe schoon is het strand,
van Noordwijkerhout
de bloem van ons land.
Hoe schoon zijn de velden,
dat maakt me zo blij,
dat is hier op aarde
de hemel voor mij!

 

1. ´t Is zo fijn te wonen in Noordwijkerhout,
waar nog frisse lucht is, door zee en duin en woud.
Waar de mensen één zijn, rond en recht door zee,
daar wil ik altijd wonen, ben er tevree.

(Refrein)

 

2. Dorpje in de duinen, men kent je overal,
met je Witte Kerkje en je carnaval,
met je mooie wijken, fris en ruim gebouwd,
daar wil ik altijd wonen: Noordwijkerhout.

(Refrein).