Datum: 15-08-2020 - 18:58
02
jul
'20
Vrienden en collega's Tino de Groot en Kees Bakker gaan genieten van hun pensioen en nemen samen afscheid van Leeuwenhorst.
Geschreven door Redactie Blik Op Noordwijkerhout

Vrienden en collega's Tino de Groot en Kees Bakker gaan genieten van hun pensioen en nemen samen afscheid van Leeuwenhorst.

Kees Bakker (66) en Tino de Groot (65) zijn geboren en getogen in en vlakbij De Zilk en zijn sinds de lagere school al 60 jaar vrienden van elkaar. Op 11-jarige leeftijd verhuisde Tino naar de Zilkerbinnenweg en daardoor kwamen ze ook in dezelfde straat te wonen. Voetballen was een grote hobby van de jongens en ze hebben samen in verschillende elftallen Van Nispen...

hun favoriete sport beoefend. Al op 16-jarige leeftijd koos Tino er voor om onderwijzer te worden (stond al op zijn 16e als stagiair voor de klas) en na een jaar op de opleiding te hebben gezeten haalde hij Kees over, die eigenlijk accountant wilde worden, om ook de PA (Pedagogische Academie) te gaan doen omdat het zo'n leuke opleiding was volgens Tino. 

Dat beide heren nooit van deze keuze spijt hebben gekregen blijkt wel uit het feit dat ze nu op punt staan, om na meer dan 40 jaar in het onderwijs te hebben gewerkt, te gaan genieten van een welverdiend pensioen. Kees (66) heeft daarbij op dit moment zijn pensioengerechtigde leeftijd bereikt en Tino (65) gaat met iets vervroegd pensioen, ze geven beide aan 'ondanks het mooie vak van leraar die we mochten uitoefenen is het toch mooi geweest zo'. 

De heren hebben samen op de PA-opleiding voor het basisonderwijs gezeten in Haarlem en later is Kees ook getrouwd met een medestudente uit Haarlem. Na zijn diensttijd heeft Kees een baan gevonden voor de klas in Nieuw-Vennep en hij is daar toen ook gaan wonen en woont daar nog steeds.

Tino is begonnen op een huishoudschool in Leiden waar hij samen met de conciërge de enige twee mannen waren tussen verder allemaal vrouwen. Hij heeft daar veel geleerd van het onderwijsvak geeft hij aan, als 21-jarige lesgeven aan 17/18 jarigen viel soms niet mee als broekkie in het onderwijs.

Vervolgens heeft hij na vier jaar leraar zijn, een jaartje horeca gedaan om te kijken of er nog wat anders te doen is in het leven. Maar hij ging toch weer met hangende pootjes terug het onderwijs in, wat hem toch veel beter lag. Hij ging aan de slag op een basisschool in Hillegom en heeft daar maar één jaar in zijn leven voor de klas (6e) gestaan op een basisschool.

Kees is acht jaar onderwijzer geweest op een basisschool, maar hij wilde toch nog wat met cijfertjes doen (lees accountant). Nu haalde Kees zijn vriend Tino weer over om een opleiding te doen 2e graad handelskennis/economie om in het voortgezet onderwijs aan de slag te kunnen gaan. Kees kwam hierdoor in 1984 op de Leeuwenhorst MAVO terecht op de Dr. Poelslaan in Noordwijkerhout. Een geweldig school zegt Kees, een kleine school en iedereen kende elkaar daar.

Tino ging na zijn uitstapje in het basisonderwijs naar de MVO-school in Lisse en stond daar met het vak economie voor de LEAO-klas. Na de fusie van de Leeuwenhorst MAVO met College Leeuwenhorst HAVO ging Kees aan de slag in het oude gebouw aan de Langelaan. Daar werd hij coördinator voor de klassen 3 en 4 van de MAVO en later teamleider van HAVO 4 en 5 en met de komst van de nieuwe grotere school werd hij teamleider VWO 4-5-6.

Na het behalen van de eerste graad heeft Kees zich de laatste jaren alleen nog maar bezig gehouden met het lesgeven van het vak 'Management en Organisatie' en sinds 2 jaar heet dat bedrijfseconomie. Hij heeft ook in de organisatie van YET gezeten en daarmee ook in het buitenland geweest en was hij jaren betrokken bij de Medezeggenschapsraad. 

Samen hebben Tino en Kees tussentijds ook nog een studiecentrum als eigen bedrijfje gehad in Lisse en Hillegom en daar gaven ze in de avonduren les aan volwassenen. Eind jaren tachtig zijn ze ook in de toen pas opkomende computers gedoken, deze kostte destijds 4000 gulden per stuk en ze kochten er maar liefst 8 om les te kunnen geven.

Kees stopte na acht jaar met het studiecentrum en Tino hield het daarna nog 10 jaar vol. In de tussentijd viel hij als ZZP'er overdag menig lesuurtje in op het Teylingen College Leeuwenhorst waar Kees al werkzaam was. In 2003 kon hij daar een volledige baan krijgen en is hij gestopt met het studiecentrum en kwam hij in dienst als coördinator van de 2e klassen van het Teylingen College.

Later werd Tino teamleider van de MAVO en de laatste jaren (6) heeft hij les in economie gegeven in 4 en 5 HAVO en is hij in verband met zijn leeftijd door minder te werken ook al wat rustiger aan gaan doen. Helaas waren de laatste maanden in verband met de coronacrisis niet de leukste tijd van hun loopbaan op school, ze mistten het lesgeven en de sociale contacten met leerlingen in de klas. Gelukkig had de school heel snel het digitale lesgeven georganiseerd zodat die toch door konden gaan, een groot compliment naar de school toe namens Tino en Kees.

Op de vraag wat het verschil is met de kinderen vroeger en nu kwam het antwoord, bij de kinderen eigenlijk niet zoveel. Je hebt nog steeds de braveriken en ook nog steeds de doerakken van leerlingen in de klas, maar de maatschappij is wel verandert en door de digitalisering veel sneller geworden, ook de opkomst van mobieltjes gaf in het begin wel de nodige problemen.

Maar over het algemeen hebben Tino en Kees als leraar in de jaren op het Teylingen College hele fijne leerlingen gehad. Wellicht komt dat ook een beetje door het verschil tussen een dorp en de stad. Wij als Bollenstrekers spreken ook dezelfde taal als de kinderen en dat dwingt ook respect af bij ze. Maar belangrijk bij ieder nieuw schooljaar is, die eerste klik met de kinderen en dat je binnen twee weken alle namen kent.

Bij de vraag aan de heren 'noem eens een leuke anekdote wat je hebt meegemaakt op school?' hoefde er niet lang nagedacht te worden. Tino gaf tijdens een les in de sinterklaastijd aan de leerlingen mee dat iemand van hun, naast een al gekregen sinterklaaspop, er nog eentje kon krijgen voor degene die als eerste klaar was.... Eén van de jongens begon daarop met een noodgang zijn sinterklaaspop op te eten en was daarmee na veel proppen als eerste klaar. De rest van de klas en leraar Tino lagen helemaal in een deuk, de jongen had het niet helemaal goed begrepen, maar kreeg uiteindelijk toch maar die extra pop namens iedereen.

Bij Kees zaten twee meiden in de les constant te kletsen en hielden maar niet op, toen moesten ze voor straf op het voorste bankje in de klas komen zitten om ze beter in de gaten te kunnen houden. Maar leraar Kees stond nog niet met zijn gezicht naar het schoolbord toe of de dames waren alweer in gesprek. Kees draaide zich om en schopte keihard onder de tafel en riep 'nu is het afgelopen', de dames zeiden van schrik de rest van les niets meer en de rest van de klas lag daar weer om in een deuk.

Donderdag 25 juni was na 44 jaar (Kees) en 45 jaar (Tino) dan echt de laatste werkdag van beide mannen voor de klas en werden ze verrast met een glas champagne door collega's en werden ze bedankt voor hun grote inzet voor de school en namen ze afscheid van de leerlingen van hun klas. 

Er komt veel vrije tijd aan voor Tino en Kees, waarbij Tino door gaat met lekker bewegen: fietsen, wandelen en twee keer in de week Walking Football in Noordwijkerhout en doet hij na afscheid als voorzitter nog steeds vrijwilligerswerk bij Voetbalvereniging Van Nispen. Kees gaat lekker verder met golfen, fietsen en lezen, ook wil hij wat vrijwilligerswerk gaan doen.

De twee ondertussen opa's zullen de komende tijd wel regelmatig meer tijd gaan besteden aan hun kleinkinderen. Maar ook zullen de vrienden samen met hun vrouwen weer uitjes gaan ondernemen of op vakantie gaan. De heren geven aan dat ze denken dat ze zich niet gaan vervelen in hun pensioentijd. De redactie van BON wenst Tino en Kees heel veel plezier toe en geniet van jullie welverdiende pensioen en een goede gezondheid samen met jullie gezinnen voor de komende jaren.

Foto BON.