Datum: 15-10-2019 - 18:43
20
jun
'17
Wijkagent Gerrit Verdoes verlaat na bijna 38 jaar Noordwijkerhout om van zijn prepensioen te genieten.
Geschreven door Redactie Blik Op Noordwijkerhout

Wijkagent Gerrit Verdoes verlaat na bijna 38 jaar Noordwijkerhout om van zijn prepensioen te genieten.

Woensdag 14 juni was de laatste werkdag van Noordwijkerhoutse wijkagent Gerrit Verdoes, hij gaat na bijna 38 jaar werken bij de politie genieten van zijn prepensioen. In de 38 jaar heeft Gerrit veel zien veranderen bij de politie als het gaat over de aanpak van zaken...

zoals het toezicht en de samenwerking met partners.

Toen hij begon bij de toenmalige rijkspolitie in 1979 telde de politie (groep) Noordwijkerhout 28 (wachtmeesters en wachtmeesters 1e klas) agenten en hoofdagenten, daarbij ook nog 10 wachtmeesters en wachtmeesters 1e klas die in Voorhout werkzaam waren. Voorhout behoorde toen ook tot de groep Noordwijkerhout en deze collega's waren dus ook inzetbaar voor het politietoezicht in Noordwijkerhout.

Bij de grote reorganisatie in 1993 zijn rijkspolitie en gemeentepolitie bij elkaar gevoegd tot 1 politie en werden zij ondergebracht bij het team Noordwijk. Noordwijkerhout had na deze reorganisatie nog ongeveer 14 politiemensen die verbonden waren aan het politiebureau Noordwijkerhout aan de Dijkzicht.

Na verloop van jaren liep dit getal gestaag terug tot zij het de laatste 10 jaren moesten doen met 2 wijkagenten, 1 receptioniste en 1 coördinator. Dit viertal was toen nog steeds ingedeeld bij het team Noordwijk. De laatste 7 jaar is er nieuwe verdeling gemaakt en zijn de wijkagenten bij het team Lisse getrokken en zijn zij ook verhuisd naar het gemeentehuis in Noordwijkerhout.

Bij de reorganisatie in 1993 is Gerrit ook wijkagent van Noordwijkerhout geworden. De naam toen was LCA (lokaal contact ambtenaar) en nu dus wijkagent, omdat gedacht werd dat dit een meer bekende naam was en makkelijker in de mond zou liggen. De mening van Verdoes is dat LCA de lading beter dekte, omdat nu de bevolking verwacht en gedacht wordt dat de wijkagent veel in het dorp loopt en fietst en dat dat eigenlijk maar een klein deel van het werk is.

Als wijkagent vindt hij de omgang mét en het respect vóór de bevolking erg belangrijk. Gerrit behandelde de mensen zoals hijzelf ook behandeld wil worden. Hij heeft altijd geprobeerd de drempel tussen hem en de bevolking en de partners zo laag mogelijk te houden. Bij het oplossen van zaken heeft de politie nu eenmaal de hulp van de inwoners en de partners hard nodig. In het verleden hebben de goede contacten met de inwoners regelmatig geleid tot het oplossen van en inzicht geven in zaken.

Hij denkt met veel plezier terug aan de afgelopen jaren, waarbij hij moet bekennen dat het steeds moeilijker werd de snelheid van de veranderingen bij te houden. Hij vindt ook dat een agent op straat een uiterste houdbaarheidsdatum heeft, welke voor een ieder natuurlijk anders ligt, maar zeker niet op de nu geldende leeftijd van 67 jaar. Voor hem zelf was het door een paar lichamelijk ongemakken steeds moeilijker om het (straat) werk goed bij te houden en heeft hij er zelf voor gekozen om te stoppen en met prepensioen te gaan.

Hij heeft altijd een zwak gehad voor de zwakke en minder bedeelde in de samenleving en altijd getracht ook voor hen een luisterend oor en een helpende hand  te zijn. Gerrit heeft er vertrouwen in dat met de komst van een nieuwe wijkagent in september en met de huidige wijkagent Hotze Scheeringa de politiezorg in goede handen is.

In de afgelopen 38 jaar heeft Gerrit als politieagent natuurlijk het nodige meegemaakt, daarbij zal hij het volgende niet snel vergeten. Het is wel een flink aantal jaren geleden dat het plaats vond. Het was na een thuiswedstrijd van VVSB dat Gerrit een melding kreeg dat een aantal supporters van de tegenstander van VVSB (hij weet de naam van die club niet meer) vervelend deden in de buurt van de Witte Kerk.

Gerrit was die middag alleen in dienst en ging op de fiets naar het centrum. Daar trof hij de supporters van de VVSB-tegenstander aan en ja..... ze waren vervelend. Gerrit gaf aan dat de heren maar beter de terugreis konden gaan nemen. Daar waren de heren niet van gediend en kwamen dreigend op Gerrit af.

In de toenmalige kroeg 'De Houten Kop' (nu het Feest van Harry) zaten een stuk of zeven Noordwijkerhouters en zij zagen vanaf de barkruk dat hun wijkagent Gerrit in het nauw kwam. Ze gingen als één man letterlijk en figuurlijk achter Gerrit staan. De supporters van de tegenpartij kozen op dat moment eieren voor hun geld en dropen af. De Noordwijkerhouters konden weer hun biertje gaan drinken en gaven bij Gerrit aan dat als er weer eens wat was hij ze maar moest roepen!!.

Al woont hij nu weer in de plaats waar Gerrit geboren is, in Katwijk, zal Noordwijkerhout altijd een speciaal plekje in zijn hart houden en hij zal er regelmatig zijn gezicht laten zien, mede omdat zijn zoon daar woont met z'n gezinnetje en hij daar regelmatig op bezoek gaat.

Op de vraag aan hem wat hij nu met zijn tijd gaat doen nu hij niet meer werkt gaf Gerrit het antwoord dat hij dat eens rustig gaat bekijken wat er op zijn pad komt. Het oppassen van zijn kleinkinderen en de verzorging van oudere familieleden zullen voorlopig zijn belangrijkste bezigheden gaan worden.

Foto: wijkagenten Hotze Scheeringa en Gerrit Verdoes.