Datum: 21-05-2019 - 02:45

Column Egbert van der Weide 'dansen'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 16-12-2015: Egbert van der Weide > 'dansen'.
Ik heb ooit op dansles gezeten, met mijn toenmalige vriendinnetje. Ze is nu mijn vrouw. Zo zie je maar waar dansles goed voor is. Veel dansen doen we overigens niet meer. Toen ik nog predikant was in het oosten van het land, gingen onze voetjes nog wel eens van de vloer.

Op de bruiloftspartijen daar werd altijd wel gedanst. Wanneer ik bij de sneeuwbalwals nog niet naar huis was, werd ik steevast in de vierde ronde door de bruid gevraagd. Haar man kwam uiteraard eerst, dan vader en schoonvader, en dan de dominee. Maar dat is lang geleden.

Ik zou niet weten wanneer ik voor het laatst gedanst heb. En dan bedoel ik: echt dansen. Chachacha, Engelse wals, quickstep, dat soort werk. De polonaise reken ik niet mee. Maar ongeweten dans ik toch. Sterker nog: we dansen allemaal, en we weten het ook. Of is u de klimaattop in Parijs ontgaan?

Dat kan alleen maar wanneer je echt op een onbewoond eiland woont. Maar daar dringt het klimaatprobleem zich op een andere manier aan je op. Veel van die onbewoonde eilanden in de Stille Oceaan komen langzaam maar zeker onder water te staan. Van diverse kanten wordt geroepen dat het zo’n vaart niet zal lopen.

Een blije Republikeinse afgevaardigde liet in Washington triomfantelijk een grote sneeuwbal zien. Dat kun je doen, leven en praten alsof er niks aan de hand is. Maar ik geloof dat we allemaal dansen op de rand van een vulkaan. Ook het geachte lid van het Huis van Afgevaardigden in de VS. Ook de klimaatoptimisten hier.

In Parijs is besloten dat we de gemiddelde temperatuur niet verder laten oplopen dan 1,5 graad. Dat is een nobel streven. Al vraag ik me af of het zal worden gehaald. En of het genoeg is. Want ondertussen dansen we vrolijk verder. Of toch niet?

Overal om mij heen zie ik mensen wakker worden. Ze proberen zuiniger te zijn met deze aarde: we hebben er maar één van. Ze leven en eten en drinken bewuster. Old-school economen fronsen hun wenkbrauwen: zij willen dat ons consumeren dom doorgaat.

Maar er zijn ook nieuwe economen, die van dat bewustere leven hun werk maken. Want we willen graag dansen. Maar dan wel bij de rand van een vulkaan vandaan...

EH van der Weide