Datum: 14-10-2019 - 10:34

Hoe ist? Ja bèst! 'Halloween'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op BON met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen aan de linkerkant van het scherm bij uitgelicht. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!


Hoe ist? Ja bèst! 'Halloween'.

Het onophoudelijk gebonk op onze deur kondigt de eerste Halloween gasten aan. Ik pak de zakken snoep die we vanmiddag speciaal hiervoor hebben gekocht en loop naar de voordeur. Starend in het duister zie ik slechts een paar flarden mist langzaam voorbij trekken.

Mopperend dat mensen tegenwoordig maar weinig geduld hebben loop ik weer terug naar onze warme woonkamer. Op dat zelfde moment wordt er heftig op het achterraam gebonk en klinken er uit de tuin  ijselijke kreten die waarschijnlijk door de gehele buurt galmen.

Een bleek geschminkt gezicht met bebloede wonden aan het hoofd staart naar binnen. “Berg de snoep maar op en pak maar een biertje,” roep ik tegen m’n vrouw. “Jaap zeker weer?” is haar droge antwoord. 

Als hij eenmaal binnenstaat, kijkt hij ons triomfantelijk aan. “Zelfs m’n eigen kinderen herkenden me niet meer,” begint hij trots “en ze schrokken zich een ongeluk,” gaat hij lachend verder. Ik kan het me nauwelijks voorstellen, want Jaap doet dit ieder jaar en zijn kinderen spelen het spelletje altijd mee om hun vader niet teleur te stellen.

“Je kan er beter inbrekers mee afschrikken,” reikt m’n vrouw hem z’n biertje aan. “Daar hebben we tegenwoordig weer aardig veel last van.” Jaap lijkt even van z’n stuk gebracht, maar roept dan opgewekt dat het geen inbrekers waren, maar piraten. “Doe niet zo lollig,” bitst m’n vrouw hem toe. “Het effect is voor de slachtoffers hetzelfde.”

Jaap maakt een slurpend geluid als hij het groene blikje aan z’n lippen zet en geeft toe dat het misschien niet grappig was, maar dat het idee van inbrekers in een gestolen bootje op z’n minst de fantasie prikkelt. “Duikboten met torpedo’s in de Duinsloot om de boel te bewaken,” sluit hij het onderwerp op z’n eigenzinnige manier af.

Als z’n slungelige gestalte weer in de mistige duisternis verdwijnt om zich in het Halloweense feestgewoel te storten, denk ik een ogenblik na. Halloween is een oud Keltisch feest waar bij men dacht dat op de Keltische jaarwisseling geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar terug kwamen om bezit te nemen van een levend lichaam voor het komende jaar. 

Zou het ook zo werken bij onze huidige jaarwisseling? Zouden de geesten van de gescalpeerde Linden op het Dorpsplein terugkomen om wraak te nemen op hun beulen? Zouden slachtoffers van ver oorlogsgeweld hun rekening komen vereffenen, omdat onze grenzen te laat open gingen?

De oude Kelten hebben van hun overtuiging een feestje gemaakt. Wij kunnen feesten als geen ander, dus ook van onze hartelijke gastvrijheid.

Hoe ist?  Ja bèst en zeer gastvrij.

RUUD