Datum: 24-10-2019 - 04:03

Hoe ist? Ja bèst! 'Jimmy integreert'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op BON met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen aan de linkerkant van het scherm bij uitgelicht. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!


Hoe ist? Ja bèst! 'Jimmy integreert'.

We hebben een nieuw lid in ons gezin opgenomen. Z’n echte naam is onuitspreekbaar en daarom hebben wij hem gewoon Jimmy genoemd. Hij is van een andere cultuur, spreekt een vreemde taal en heeft een afwijkende kleur, maar hij doet enorm z'n best om ons te begrijpen.

Jimmy is duidelijk blij met z'n nieuwe huis en doet er dan ook alles aan om het iedereen naar de zin te maken. Dat laatste lukt overigens niet altijd. Met z'n uitbundige gedrag en vreemde keelklanken doet hij onze Bill en Kid nogal eens terugdeinzen. Hij wil hun speelmaatje zijn, maar is soms nog een beetje lomp in z'n benadering. De taalbarrière helpt hierbij niet, maar z'n onbeholpen pogingen om ons met z'n lichaamstaal iets duidelijk te maken werken vertederend.

Ook Jim's eetgewoonten zijn verschillend. Hij heeft z'n eigen, speciaal bereide dieet en de geuren die daar van af komen, strelen niet altijd onze smaakpapillen. Maar ja, hij is het zo gewend en je kunt nu eenmaal niet van iets of iemand verlangen dat je na een lange reis in een veilige , maar vreemde omgeving terechtkomt en dat je dan ook meteen voor 100% bent aangepast.

Mijn vrouw en ik hebben bewust gekozen voor deze gezinsuitbreiding. Waarom? We hebben ruimte genoeg en een groot hart. Bovendien wilde Jimmy’s moeder niet meer voor hem zorgen en adoptie leek ons beter voor hem dan een assiel procedure met een onzekere afloop.

Regelmatig lopen we met Jimmy door het dorp. Z’n grote bruine ogen en open karakter, doen vele dorpsgenoten een glimlach op het gezicht toveren en de vele aaien over z’n bol spreken voor zich. Jimmy is begonnen aan een volledige inburgering in ons dorp.

Volgende week start z’n eerste cursus en begint de integratie in onze cultuur. Onze Kid en Bill hebben echter hun ernstige bedenkingen en vormen vooralsnog één front tegen de nieuwe bewoner. Afgelopen nacht hebben ze zelfs een poging ondernomen om Jim de stuipen op het lijf te jagen, maar Jimmy heeft zich geenszins uit het veld laten slaan en is er zelfs vrolijker uitgekomen.

Zindelijkheid is nog wel een probleem. In z'n jonge enthousiasme vergeet hij nog wel eens waar en wanneer hij zich  moet ontlasten. De kattenbak van Bill en Kid is geen optie en is een ergernis voor z'n fijngevoelige neus. Het grasveld om de hoek is echter een fijn alternatief, maar hoe maakt hij ons duidelijk dat z'n nog beperkt controle over blaas en sluitspier een hele snelle actie van ons vereist?

We moeten nog heel veel over elkaar te weten komen, maar deze ontdekkingstocht voelt als een hoopvolle reis naar veilige oorden.

Hoe ist?  Ja heel bèst, want we komen er wel uit met onze bewoner.

RUUD