Datum: 14-10-2019 - 10:43

Hoe ist? Ja bèst! 'Burgerpanel'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op BON met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen aan de linkerkant van het scherm bij uitgelicht. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!


Hoe ist? Ja bèst! 'Burgerpanel'.

“Ben jij al lid van het burgerpanel?” vraagt m’n grote vriend Jaap terwijl hij voorzichtig het schuim van z’n koffie lepelt. “Heb je die brief niet gehad?” gaat hij door als ik hem even wazig aankijk.

Ik herinner me inderdaad de brief, maar ik vraag me af op welke stapel hij is beland. Kennelijk had het niets geraakt, waardoor ik in actie ben gekomen. “Sinds wanneer ben jij geïnteresseerd in politiek?” kaats ik terug.

Jaap is het type dat graag luidruchtig een mening ventileert, overal commentaar op heeft, maar eigenlijk nooit echt iets onderneemt. Een soort luie leunstoel criticus dus.
“Zo lang ik zelf geen invloed kan uitoefenen op wat er in ons dorp beter of anders kan, is het zinloos om naar die politieke brei van moeilijke woorden te luisteren,” moppert hij verongelijkt.

Hij legt me uit dat dit burgerpanel initiatief van de Gemeente je de kans biedt om via het internet je mening te geven over lokale onderwerpen.
“Gaan ze er dan ook iets mee doen?” vraag ik sceptisch als de serveerster nog twee koffie neerzet.
“Ik mag hopen van wel, waarom zouden ze anders zo veel moeite doen?” kijkt Jaap me met grote ogen aan.

‘Staat er ergens vermeld hoe ze met de mening van diegenen die een vragenlijst hebben ingevuld omgaan? Met andere woorden: op welke manier gaat het de besluitvorming beïnvloeden?”

"Je lijkt wel een politicus met die moeilijke vragen van je,” roert hij driftig in z’n kopje.
“Mag je zelf ook onderwerpen aandragen” ga ik wreed verder.
“Dat weet ik niet, maar het voelt goed als je op een simpele manier mag meedenken over belangrijke zaken die in het dorp spelen,” stelt hij met een tevreden gezicht.

Ik weet niet zeker of het Burgerpanel de juiste manier is om ons gemeentelijk beleid te baseren op een zo breed mogelijk burgerlijk draagvlak. De communicatie is nog steeds eenrichtingsverkeer, maar het is tenminste een begin. 

“Je moet wel lang nadenken,” schudt Jaap me wakker uit m’n overpeinzing. “Vind je het niet belangrijk dat de Gemeente naar ons luistert?”
“Jawel, en misschien moet ik ook maar gewoon meedoen.”  
“Goed zo!” slurpt hij het laatste restje tevreden uit z’n kopje.

Ik vraag me af of dit panel de verminkte Linden op het Dorpsplein ooit had kunnen redden.

Hoe ist? Ja bèst, heb me toch maar even aangemeld.

RUUD