Datum: 14-07-2020 - 17:35

Column Egbert van der Weide 'Slapstick'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 15-07-2015 Egbert van der Weide > 'Slapstick'.
De humor ligt op straat. Je moet het alleen zien. Ik herinner mij dat oudere echtpaar dat boodschappen had gedaan. Zij was bezig veel te veel boodschappen in veel te kleine fietstassen te proppen. Ze deed dat met een rood hoofd want ze had zelf ook wel door dat het niet ging.

Ongeduldig en een beetje bits blafte ze haar man toe: ‘nee, eerst de zeeppoeder! Nu de koffie!’ Hij stond wat sullig achter het karretje en deed braaf wat ze zei. Maar niet snel genoeg. Of niet goed genoeg. Toen hij met dat karretje iets te dicht bij haar kwam, duwde ze dat ding ruw een eind van zich af.

In één beweging pakte ze tegelijk een fles wijn terug uit de fietstas, die zat niet goed, die wilde ze weer even in het karretje zetten. Maar ja, dat had ze nou net zelf weggeduwd. Ziet u het voor zich? Iemand die achter zich een hand uitsteekt met een fles wijn er in en dan die fles zomaar loslaat?

Op de keien. Daar kunnen flessen niet tegen. Deze ook niet. Niet alleen de voorbijgangers schoten daarvan in de lach, maar ook haar man. Dat had-ie beter niet kunnen doen. Hij kreeg van haar domme actie de schuld, uiteraard. ‘Zet die kar dan niet zo ver weg sukkel!’

Ik kreeg bijna medelijden. Maar ja, hij was waarschijnlijk uit vrije wil met haar getrouwd. Gevallen voor haar charme die het allang begeven had. Die lag op straat. In scherven. Maar als het jezelf betreft, hoop je dat niemand het ziet.

Ik wens dan ook vurig dat ik met mijn domme actie onlangs niet meer dan drie toeschouwers had. Ik liep een rondje hond, toen er vanuit een auto aan de overkant uitbundig werd gezwaaid. Drie mensen stapten juist in voor vertrek.

Moeder zwaaide eerst, en ik zwaaide terug. Vader zwaaide, ik ook. Kind werd gewezen ‘kijk, de dominee!’ Kind zwaaide, en ik keek achterom om terug te zwaaien. Terwijl er vóór mij een lantaarnpaal aankwam. U raadt het al.

Toine en zijn vader en moeder hadden een leuk begin van de dag. Ik lag gelukkig niet op straat. Maar de humor wel. Met mijn bult gaat het weer beter, dank u. Mijn ego is nog steeds gekwetst.

ehvanderweide