Datum: 05-08-2020 - 15:27

Column Egbert van der Weide 'Do ist der Bahnhof!'

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 29-04-2015 > 'Do ist der Bahnhof!'.
Wees gerust, dit stukje is niet in het Duits. Al heeft het wel te maken met de Duitse bezetting en de gevolgen daarvan. Aanstaande maandag, 4 mei, gedenken we de slachtoffers van die tirannie. De laatste jaren verandert dat gedenken van karakter. We denken genuanceerder over ‘goed’ en ‘fout’ tijdens de bezetting.

De titel van deze column komt uit een sketch van Wim de Bie en Kees van Kooten. Een oudere heer ontleent al z’n heerlijkheid aan het feit dat hij in de oorlog als jongen een Duitse soldaat, die hem vroeg ‘Wo ist der Bahnhof?’ de verkeerde kant op stuurde: ‘Do, do ist der Bahnhof!’ Jaja, dat getuigt van lef…

Ze lieten daarmee zien dat niet iedereen een held was. De meeste mensen hadden in die tijd de handen vol aan overleven. Eten, drinken, wonen, zorg voor kinderen en ouderen – niets was meer vanzelfsprekend. Niet iedereen had de moed, niet iedereen had de mogelijkheden om daadwerkelijk in verzet te gaan.

Direct na de oorlog was iedereen, die niet evident fout was geweest, per definitie goed. Soms liepen mensen die zich in de oorlog begrijpelijkerwijs gedeisd hielden, voorop bij vergeldingsacties, bijvoorbeeld tegen de Moffenmeiden. Over de actieve betrokkenheid van veel Nederlanders bij de deportatie van joodse Nederlanders valt weinig goeds te zeggen. Niet iedereen was een held.

En de vraag is ook, of wij van die helden waren geweest als wij in die tijd hadden geleefd. Van mezelf durf ik het echt niet met zekerheid te zeggen. Dat moeten we ook bedenken, wanneer we maandag 2 minuten stil zijn. En als we zo eerlijk naar het verleden durven te kijken, moeten we ook  nu eerlijk zijn over onszelf.

Wat is ons de vrijheid waard? Wat mag ons de vrijheid van anderen kosten? Ik schrik soms van alle hatelijke reacties op de komst van vluchtelingen en asielzoekers. Laag-bij-de-grondse opmerkingen over Joden. Over moslims. Wat, als mensen gaan doen wat ze allemaal aan verschrikkelijke dingen zeggen?

Dan hebben ze weinig geleerd, dan zijn die 2 minuten stilte wat hen betreft voor niks. Ik hoop maar dat ze uiteindelijk alleen maar een grote mond hebben en te laf zijn ernaar te handelen…