Datum: 05-04-2020 - 18:50

Column Egbert van der Weide 'Mezoeza'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 28-01-2015 > 'Mezoeza'.
Een klein berichtje in de krant, vorige week. Joodse mensen in Parijs, Amsterdam en ongetwijfeld ook in andere steden, schroefden uit voorzorg de mezoeza’s van hun deurposten. Een mezoeza is een kokertje met daarin 2 Bijbelteksten uit Deuteronomium.

Allebei verwijzen ze naar het gebod de naam van de HEER hoog te houden door dat gebod op de deurposten van je huis te schrijven. Mezoeza betekent letterlijk: deurpost. Maar de angst zit er kennelijk in: herkend te worden als Jood levert repercussies op.

Hoe het Joodse volk door de eeuwen heen ook geprobeerd heeft te assimileren, op te gaan in de volkeren in welks midden het woonde, telkens werd het van buitenaf gestigmatiseerd. Als joods herkend en apart gezet. Getekend door een rare muts of een lange mantel die in het stof sleepte, of een gele ster.

Vaker nog: vervolgd, onderdrukt, nagezeten en vermoord. Tegelijk vragen niet alleen Joodse instanties om extra beveiliging van overheidswege: ook moslims voelen zich bedreigd. De aanslagen in Parijs hebben een golf aan anti-islamisme teweeggebracht. Je suis Charlie, riepen de mensen uit solidariteit.

Maar als er straks islamieten worden vermoord? Want ik houd niet alle christenen daar te goed voor. Extremisten heb je overal. Heten we dan allemaal Ali? En als Joodse Nederlanders zich bedreigd voelen, schroeven we dan allemaal uit solidariteit een mezoezaatje aan de deur? Het zal niet gebeuren.

En het zal weinig helpen, wanneer we niet vroeg of laat leren met elkaar in gesprek te gaan. Juist ook over pijnlijke dingen. Kritiek op de staat Israël moet kunnen. Maar het hoeft toch niet meteen uit te monden in antisemitisme? Het gebeurt wel.

Kritische vragen aan de Islam zijn er ook. Die hoeven toch niet per se gewelddadige reacties uit te lokken? Misschien begint het er wel mee dat we allemaal proberen onszelf en onze eigen standpunten niet zo vreselijk serieus te nemen.

Natuurlijk, je mag ergens voor staan. En als je ergens voor staat, mag je dat laten horen. Maar als iedereen alleen maar keihard op z’n eigen aambeeld hamert, verstaat niemand meer iets...