Datum: 05-04-2020 - 18:07

Column Egbert van der Weide 'Schoonfamilie'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 19-11-2014 > 'Schoonfamilie'.
Twee van onze kinderen hebben sinds geruime tijd een vriendin. Dat maakt ons tot schoonouders. Niet helemaal naar de letter van de wet, maar dan toch wel door de duurzaamheid van de relatie. En ook voor ons gevoel. Ze horen er helemaal bij.

Alhoewel: het woordje schoonouders roept natuurlijk ook minder plezierige gevoelens los. Het heeft iets kouwekanterigs, iets afstandelijks. Vooral de vrouwelijke afdeling van die schoonouders moet het bezuren. Geen bevolkingsgroep waar zoveel flauwe grappen over gemaakt worden als schoonmoeders.

Kan iemand daar niet wat aan doen? Aan het zwartmaken van schoonmoeders? Over de mijne zult u van mij niets slechts horen. Ik had het erg met haar getroffen, we waren zeer op elkaar gesteld. En ook mijn schoonkinderen krijgen een prima schoonmoeder. Ik kan dat weten, want ik ben met haar getrouwd.

In ieder geval: de vervelende associaties bij het woordje ‘schoonfamilie’ komen niet overeen met de gevoelens die wij koesteren voor onze wannabe-schoondochters. Maar ja, vind maar eens een beter woord. Welnu: dat woord is gevonden. Het is niet helemaal nieuw, het wordt met een andere betekenis al gebruikt voor gescheiden ouders die toch samen willen opvoeden.

Maar het kreeg een compleet nieuwe lading toen de ouders van één van onze schoonkinderen ons ooit verwelkomden als ‘co-ouders van onze dochter’. Dat vonden wij een uiterst plezierige benadering. Ik weet ook wel dat je je schoonkinderen niet hoeft op te voeden – ook bij je eigen kinderen stopt dat wanneer ze volwassen zijn.

Alhoewel: onderhuids en indirect kun je dat toch niet laten, als ouder. Ik in ieder geval niet. Maar met de aanhang hoeft dat niet. Dat hebben anderen gedaan, en daarmee basta finito. Het zijn volwassen mensen die opeens gearmd met jouw kind je pad kruisen.

Het enige wat jij hoeft te doen is een goede, liefdevolle band op te bouwen. Zij ‘krijgen’ jouw kind, jij ‘krijgt’ hen. Geen koude kant maar warme gevoelens. Geen schoondochter, maar een co-kind. Wij zijn met ons co-ouderschap dan ook zeer tevreden.