Datum: 05-04-2020 - 18:45

Column Egbert van der Weide: 'Cadeautje'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 08-10-2014 > "Cadeautje".
Er is een groot aantal bijnamen voor wat we heel neutraal ‘nazomer’ noemen. Elk land en elke streek heeft z’n eigen benaming, lijkt het wel. Krönnenzommer, zeggen ze in Salland: dat kan te maken hebben met de kraanvogels die zich rond deze tijd voor het laatst laten zien. Of misschien ook wel met het woord ‘kruinen’: de zon staat laag en scheert met haar licht door de steeds dunner wordende boomkruinen.

Indian summer, zeggen ze in Amerika, en die schijnt vooral in het noordoosten wonderschoon te zijn. Ik wil dat nog een keer met eigen ogen gaan zien. Waar de heiligenkalender in zwang is, heet een zomerse periode aan het einde van september ‘Sint Michielszomer’ – want de aartsengel met die naam heeft zijn feestdag op de 29e september.

Maar hier in Holland spreken ze van een oudewijvenzomer. Nogal prozaïsch, die term. Hij schijnt van heidense oorsprong te zijn. Volgens Germaanse mythen waren de talloze spinnenwebben die je vooral in deze tijd ziet ’s morgens vroeg, ragfijn bepareld met drupjes dauw, het werk van de noodlotsgodinnen. Zij sponnen de levensdraden van de mensen. Daar hadden ze een dag- en nachttaak aan. Bij hun nachtelijk gespin waren er her en der draden tussen de takken en de struiken blijven vastzitten.

Ik laat het allemaal voor wat het is. Ik weet alleen, dat het heerlijk weer kan zijn in de laatste weken van september. En op de dag dat ik dit stukje schrijf, 3 oktober 2014, heb ik maar liefst hevig staan zweten bij mijn tuingeklus. Nu zegt dat niets: mijn vrouw zegt wel eens dat ik al begin te zweten wanneer ik alleen nog maar aan werken denk. Maar daar geloof ik niets van.

Het is echt en eerlijk met hard werken verdiend zweet! In ieder geval het transpiratievocht dat deze dag over m’n rug stroomde: heel de tuin op de kop gezet. En de pastorietuin is ruim bemeten. Gelukkig had ik wat hulp van een bevriende tuinliefhebber. Nu is heel m’n hof zo goed als klaar voor de winter: nog wat bollen in de grond en een laag turfmolm en compost erover en de winter kan beginnen. Maar eerst heb ik nog moe maar voldaan zitten genieten. In de stralende zon van deze oudewijvenzomer.