Datum: 05-04-2020 - 17:49

Column Egbert van der Weide: 'Het mag!'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 10-09-2014 > "Het mag!
".
Het is zeker 20 jaar geleden dat we een keer ons Haarlemse neefje te logeren hadden. Haarlemse neefjes zijn netjes opgevoed, hij ook. Een zwager (van de andere kant van de familie) vierde zijn verjaardag tijdens die logeerpartij, en ook deze tijdelijk inwonende neef was van harte welkom. Wij met 5 kinderen naar het noorden toe.

Mijn zwager woont in Drente. Mijn spellingscontrole wil dat met th geschreven hebben, maar dat is mij te duur. In Drente dus doen ze aan klootschieten, een soort groepsgolf langs de openbare weg en dan met loodzware ballen. Die ballen heten kloten. De kunst is dat je als groep om beurten gooit met die kloot en dan in zo weinig mogelijk worpen een bepaald traject aflegt.

Neeflief was ook ingedeeld in een groep en deed zijn uiterste best. Maar wat nou het grootste plezier van deze dag was geweest bleek toen hij ’s avonds even zijn moeder mocht bellen. ‘We hebben klootschieten gedaan’, vertelde hij enthousiast, ‘en ik mocht zomaar kloot zeggen!’ Binnen de verantwoorde opvoeding die hij van zijn vader en moeder ontving, paste dit woord uiteraard niet. Maar nu mocht hij het hardop zeggen en niemand werd boos!

Waarom ik u dit vertel? Omdat onlangs laat op de avond een uit Zeeland afkomstig gemeentelid aanbelde. Hij had mij verteld dat hij wel eens oesters en mosselen meenam als hij in zijn geboortedorp op bezoek ging. Ik was zo vrij om hem ook een bestelling te doen. Nee, geen schelpdieren – die zijn in huize Van der Weide niet zo geliefd. Maar een andere Zeeuwse lekkernij vindt altijd weer gretig aftrek: echte Zeeuwse bolussen.

Die dag was het bewuste gemeentelid weer naar Zeeland geweest. En hij had mijn verzoek onthouden. Voor hij de laatste 2 kilometers huiswaarts reed, kwam hij een zakje met die heerlijke Zeeuwse zoetigheden afgeven.

De volgende ochtend hebben we ze gegeten, dik met boter besmeerd. En het kan niet anders, of de echte Zeeuwse naam van deze toch wel typisch gevormde broodjes valt dan een keer: lekker, drollen! En je mag het gewoon zeggen. Meer nog: je likt er je vingers bij af!