Datum: 21-05-2019 - 03:03

Column Egbert van der Weide: 'Boycot'.

Blik Op Noordwijkerhout kan weer een nieuw vast item toevoegen aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 13-08-2014 > "Boycot".

Nooit heeft Charles Boycott kunnen vermoeden dat zijn naam ook in 2014 gebruikt zou worden. Elke keer wanneer er ergens in de wereld iets of iemand wordt geboycot, dan worden we herinnerd aan de eerste man van wie we weten dat het hem overkwam.

Boycott was de rentmeester van een Engelse adellijke heer, in het Ierland van de 19e eeuw. Daar woonden uitgemergelde mensen op uitgemergelde grond. Toch probeerde hij de laatste veren van kale kippen te plukken. Daarom werd hij door de bevolking compleet genegeerd. Niemand wilde ook maar wat met hem en het landgoed dat hij beheerde, te maken hebben. De Britse regering zond tenslotte troepen om tenminste nog iets van de oogst te redden. 

De nieuwste acties die ons schatplichtig maken aan deze man, hebben te maken met de crisis in Oekraïne. Sancties van de EU en de Verenigde Staten moeten president Poetin duidelijk maken dat hij te ver gegaan is. Of het helpt? Ik weet het niet. Ik weet ook niet of er wellicht langer gepraat en onderhandeld had moeten worden. Ik ben geen politicus.

Ik zie wel het boemerangeffect dat de maatregelen hebben: de Russische boycot van ook Nederlandse kaas, melk, boter, eieren, vlees, groente en bloemen. Duizenden kilo’s tomaten die terug stuiteren van een gesloten Russische grens overspoelen de Europese markt. De prijzen dalen. Dat betekent dat er twee onbedoelde slachtoffers zijn: de Russische bevolking, die maar moet zien wat er te eten valt. En de telers en handelaren aan deze kant van de Russische grens.

Het zou natuurlijk helemaal verdrietig worden wanneer de consument de lachende derde wordt, als groente en fruit voor bodemprijzen in de winkel liggen straks. Hoe ik de mensen in Rusland kan helpen weet ik ook niet zo gauw. Zij zullen vooral zichzelf moeten helpen, wanneer ze inzien met wat voor president ze te maken hebben.

Maar ik heb er geen enkele moeite mee dat er een soort boycot-heffing op al die overtollige producten komt. Zo wordt de pijn van heel deze crisis tenminste nog een beetje eerlijk verdeeld. Ik wil best  meer appels eten. En ik betaal er graag een fatsoenlijke prijs voor.