Datum: 30-03-2020 - 08:50

Column Egbert van der Weide "Koorts".

Blik Op Noordwijkerhout kan weer een nieuw vast item toevoegen aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 02-07-2014 > "Koorts".

In het zuidelijke oord waar wij vakantie hielden was een grootgrutbedrijf waar je juichpakken van de provinciale stylist kon verkrijgen. Dat wil zeggen: alleen de kindermaten waren nog verkrijgbaar, de volwassenmaten waren allang op. De aanpalende kruidenier, die (hoe lang nog?) ’s lands grootste heet te zijn, verschafte oranjehamsters. Maar niet dan nadat je tenminste voor 10 euro inkopen had gedaan. Beide neringdoenden deden tegen elkaar op: oranje vla, oranje koekjes, oranje wortels. Binnen de bebouwde kom en in de meer landelijke dreven  waren de huizen met oranje vlaggetjes versierd.

Bij elk nieuw vlaggendragend huis dat ik zag werd de grijns op mijn gezicht steeds breder, omdat ik iedere keer maar moest denken aan wat Jochem Myjer daarover heeft geschreven. Maar men schaamde zich nergens voor, integendeel: er wapperden vlaggen van allerlei snit en menig auto bewoog zich met wapperende oranje-attributen door de landerijen. De radio berichtte dat er al voor ettelijke miljoenen euro’s extra was verkocht aan oranje waar, en bij elke ronde die het nationale team (tot nog toe steeds in het blauw gehuld, overigens) verder kwam steeg dat bedrag zo goed als exponentieel.

Zoals ook de oranjegekte met elke stap voorwaarts toeneemt. Ooit gold het Nederlandse volk als het meest nuchtere ter wereld. Nou ja, misschien op de Noren en de Zweden na. Dat is voorbij, en wie dat niet gelooft is kleurenblind. Nou ben ik zelf normaal erg bevattelijk: is er iemand verkouden, dan doe ik mee. Gaat de griep rond, dan slaat-ie mij zeker niet over. Maar van deze koorts heb ik nog geen last. Even vreesden we nog dat onze dochter aangestoken was: vlaggetjes aan de pastorie, een joekel van een breedbeeldtelevisie in de kamer en de kratten pils tot nokhoogte achter het huis. Maar het viel mee.

Is het erg, die gekte? Ach, het is ongevaarlijk. En daarbij: het gaat wel over. Diep in mijn hart hoop ik dat de koorts nog duurt tot en met de finale. En mochten ‘we’ die eindelijk eens winnen, dan zal ik (zij het bescheiden) ook oranje uitslaan.

Egbert van der Weide