Datum: 30-03-2020 - 08:39

Column Egbert van der Weide "(On-)kruid".

Blik Op Noordwijkerhout kan weer een nieuw vast item toevoegen aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 28-05-2014 > "(On-)kruid".

Het plantje heet Orlaya grandiflora. Het heeft ragfijn blad en het bloeit in de voorzomer met mooie, grote witte schermbloemen. Ik zag het jaren geleden in een open tuin in Nieuw-Buinen. Dat ligt in Drente, voor degenen die niet weten waar ze het moeten zoeken. Al ken ik tenminste één iemand in Noordwijkerhout die er vandaan komt. Eigenlijk moet ik zeggen: die er weg komt. Mijn Orlaya komt er ook weg. We kochten die dag een zakje met zaad. Dat bleef bij terugkomst in de garage liggen. Die is erg groot en je vind er niet zomaar alles terug.

Twee jaar geleden kwam ik het weer tegen. Meteen gezaaid, zorgvuldig behandeld – en er kwamen een paar op! Ik heb ze behoedzaam overgeplant, wat vanwege de penwortel nog lastig genoeg is. Maar zowaar: ze kwamen die zomer in bloei! Omdat hij zichzelf zaaide, liet ik ‘m lekker uitbloeien. En ik verwachtte het jaar daarop een zee van witte Orlaya’s. Maar gek genoeg zag ik er niet één terug! Daar heb ik me dan maar bij neer te leggen. De grond zal er niet voor deugen, zoiets.

Ondertussen kwamen er genoeg andere dingen op die ik liever niet zag. De vogels die zich te goed hadden gedaan aan het wintervoer, hadden daarbij kwalijk gemorst in de bloemperken rond het terras. Daar groeide kool, radijs, spinazie en wortel. Vooral dat wortelloof was erg hardnekkig. Maar telkens heb ik het even hardnekkig uitgetrokken. Totdat ik met m’n plantenboek bij de hand iemand liet zien hoe die Orlaya er uit zou zien als-t-ie was opgekomen. Het loof leek verdacht veel op wortelloof… Had ik soms…? Ja, dat had ik – tot hilariteit van mijn huisgenoten.

Veel compassie ondervind ik niet, bij al het grote en kleine leed dat een tuinier kan treffen. Toch keek ik een beetje beter uit wat ik wel en niet uittrok. En ja hoor: vorige week zag ik wortelloof met een hele vreemde knop. En afgelopen woensdag stond-ie daar weer te pronken: de Orlaya grandiflora! En hij was niet alleen, er komen er nog meer in bloei. En het wit van die bloemen past mooi bij het lichte schaamrood van een iets te verwoede onkruidverdelger…

Egbert van der Weide