Datum: 24-06-2019 - 18:09

Uitgeweid: 'De barre winter van ‘79'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column 'Uitgeweid' ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn wij wensen u veel leesplezier....

Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via menu-item 'BlikOp' klik hier.

Column Uitgeweid > 23-01-2019  > 'De barre winter van ‘79'.

Nu het even wintert in ons land moet ik snel zijn: een kouwe column. Want voor je het weet is het voorbij. Er is een zekere inflatie, als het gaat om winters: bij een temperatuur van min twee geeft het KNMI al code lichtgeel af en slaan de spoorwegen op tilt. Dat vroeger alles beter was zult u mij niet zo snel horen roepen – maar de winters waren dat wel.

En de mensen, zo lijkt het, waren er beter tegen bestand. We verwennen onszelf met elektrieke dekens en centrale verwarming. Wie wordt er nog wakker met rijp op z’n dekens of bloemen op de ruiten? Moet u ooit nog een kriebelige borstrok (door opa gebreid in gerstekorrelsteek) verdragen om maar warm te blijven? Snel naar beneden om je voor een kolenkachel met startproblemen aan te kleden?

De jaren ’60 leken op een kleine ijstijd: elke kerstvakantie lag er sneeuw en kon je schaatsen, soms gewoon op straat. Mijn vroegste herinnering is die van een lange tocht op een slee tussen grote sneeuwbulten door, met m’n ouders en m’n zusje. Volgens mijn moeder moest dat in de winter van ’63 zijn geweest. Ook zo’n bar getal. Maar in mijn eigen herinnering was de winter van 1978-1979 er eentje vol ontberingen.

Herinneringen zijn gekleurd, dat weet ik. De mijne zijn dat beslist, als het gaat om die winter. Het was het laatste jaar dat ik de krant bezorgde. Naar mijn idee begon de winter in september en duurde die tot juni. Het kan niet anders of het heeft dagelijks geijzeld of gesneeuwd. Als de statistieken anders uitwijzen is daar beslist mee geknoeid.

Op wonderbaarlijke wijze ben ik dwars door heel die ijsboel heen blijven fietsen met twee zware tassen met kranten aan m’n fiets, zonder te vallen. Ik had duidelijk nog geen neuropathie en dat je je heup kon breken had ik nog nooit gehoord. Nieuwjaarskaartjes van bezorgers en de bijbehorende revenuen waren destijds in die streek niet in zwang.

Maar na een oproep van één van mijn klanten kwam er een behoorlijke stroom van fooien op gang. En de uitgever schonk ons een winterbonus – zó koud was het dus. Dus kinderen, nooit meer klagen over een nachtvorstje!

Egbert van der Weide