Datum: 21-09-2019 - 15:16

Uitgeweid: 'Kerstengelen'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column 'Uitgeweid' ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn wij wensen u veel leesplezier....

Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via menu-item 'BlikOp' klik hier.

Column: Uitgeweid 19-12-2018 'Kerstengelen'. 

Kerstvrouw
Bij ons om de hoek woont een mevrouw met een prachtige tuin. Al vroeg bloeiden afgelopen winter de sneeuwklokjes en de krokussen. Omdat ik graag een praatje maak had ik haar al eens de complimenten gegeven. Ik deed dat nog eens, toen ik in haar tuin een paar prachtige tulpen zag bloeien: een mooie oranje bloem die voorzichtig op een lange, frêle stengel balanceerde en toch mooi rechtop stond te bloeien.

Ze vertelde dat die tulp ‘ballerina’ heette. Een toepasselijke naam. Een paar weken geleden werd er bij ons aangebeld: die dame-van-de-tuin stond aan de deur. Ze wist niet precies waar ik woonde, maar de vraag ‘waar woont die meneer in dat blauwe jack met die stok en die labrador’ was genoeg om haar naar het juiste adres te sturen. Ze gaf me een zakje tulpenbollen: ballerina’s. Zomaar. Omdat ik ze zo mooi vond en omdat ik genoot van haar tuin…

Kerstman
Afgelopen week fietste ik naar Leiden. Omdat ik zuinig op uw fiets ben, stal ik die doorgaans in de fietsenkelder onder het oude V & D-gebouw. Dat zouden meer mensen moeten doen, als je ziet wat voor fietsenbende er bovengronds is in die mooie oude binnenstad. Die kelder heeft, als je er van de Breestraat in gaat, een paar handige trapjes om op het laagste niveau te komen. Als je er aan de Rijnkant uit wil, ben je al bijna op straathoogte. Er is dan slechts één helling te gaan.

Maar die heeft geen trap, wel een bocht en is mij eerlijk gezegd een beetje te steil. Mijn benen willen al een tijdje niet en mijn voeten doen zeerder dan ze al deden. Eén van de mensen die op de fietsen passen, had me na het parkeren van de fiets moeizaam met m’n stok omhoog zien klauteren. Toen ik later de fiets wilde ophalen stond hij onder aan de helling klaar om die van mij over te nemen en tegen de helling op te duwen. ‘Als we mekaar allemaal een handje helpen wordt de wereld leuker meneer!’, zei hij in plat Leids.

Kerstkind
Hij was een jaar of 5 en stond met z´n vader vóór mij bij de kassa van de plaatselijke grootgrutter. Hij keek verliefd omhoog en zei: ´papa´ als ik later groot ben wil ik net zo´n lieve vader worden als jij.´ 

Wie zegt er nog dat engelen niet bestaan?

Egbert van der Weide