Datum: 14-11-2018 - 15:15

Uitgeweid: 'Vrienden'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column 'Uitgeweid' ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn wij wensen u veel leesplezier....

Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via menu-item 'BlikOp' klik hier.

Column: Uitgeweid 24-10-2018 'Vrienden'.

Ik hoef u het nut van vrienden niet uit te leggen. Geen mens is een eiland. Bij alle banden-met-mensen die we nodig hebben zijn die met onze vrienden onmisbaar. Goede familierelaties zijn prettig – maar familie, daar word je past-boem! middenin geboren en daar heb je het maar mee uit te houden. Vrienden zijn mensen die je ergens in je leven ontmoet en met wie je vrijer om kunt gaan. Juist omdat ze geen familie zijn mogen ze dichterbij komen dan broers of zussen.

Misantropen zeggen dat de beste vriend voor een mens z’n hond is. Maar dat zegt ook wat over menig hondenbezitter. In vriendschap moet je investeren, vriendschap kost je iets van jezelf. En als je niks prijsgeeft en niets delen wilt, blijft je hond je enige vriend…. Merkwaardig genoeg hebben honden ook hondenvrienden. Sommige honden zijn niet kieskeurig. Echte allemansvrienden: ze gaan op alle andere viervoeters af en spelen en rennen met wie maar wil.

Onze hond is eigenzinniger. In het beste geval wordt er haastig gesnuffeld en daar blijft het bij. Meestal komt het daar niet eens van en gaat hij aan de andere honden soeverein en met afgewend gelaat voorbij – of met de staart tussen zijn poten. Geen belangstelling. Maar bij sommige honden gaat z’n hondenhart sneller slaan. Zonder hormonale bijbedoelingen, want Kobus is geholpen. Zijn genegenheid naar die enkele andere hond is onbaatzuchtig en zuiver platonisch.

In Noordwijkerhout waren Dex, Sacha en Saar favoriet. In Warmond zijn het Herman en Toos. Die beide wonen onder een dak en delen één vrouwtje en baasje, maar verschillen enorm: de één is een logge Engelse mastiff op leeftijd, de ander een gladharige teckel van amper 3 maand. Groter verschil in maatvoering is in de hondenwereld niet denkbaar. Kobus zit daar tussenin, qua afmeting.

Op een of andere manier hebben die twee zijn hart gestolen. De liefde is wederzijds. Herman zet zich schrap wanneer hij Kobus wel ziet en z’n baasje niet. Toos dartelt tussen die 8 grote hondenpoten heen en weer en wil niet verder als onze wegen zich scheiden: zij naar hun huis, Kobus naar het onze. Natuurlijk, les amis de mon chien sont mes amis – maar er zijn grenzen. Ook aan vriendschap.

Egbert van der Weide