Datum: 14-10-2019 - 10:21

Hoe ist? Ja bèst! 'Petite'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op Blik Op Noordwijkerhout met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen onder het menu-item 'BlikOp' bij 'Columns Ruud'. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!

Hoe ist? Ja bèst! 'Petite'.

Als ik iets lees over petities, dan denk ik meteen aan petite (= klein in het Frans). Ik krijg er altijd een beetje een Calimero gevoel van. Zo van, ‘zij zijn groot en ik ben klein en dat is niet eerlijk’.

“Geef ons Noordwijkerhout terug” is er ook zo één. Ik heb de petitie en de vele verzoeken om deze noodkreet te ondertekenen meerdere malen gelezen, maar ik doe het niet. Ik begrijp de onsamenhangende tekst niet en ik weiger gewoon om een doorsnee Calimero van deze wereld te worden.

Hoe kun je iets terugvragen wat je nooit bent kwijtgeraakt? Als inwoner van Noordwijkerhout, ben je Noordwijkerhout. Dan ben je onderdeel van al die fantastische activiteiten waar het gezellig is en men respectvol met elkaar omgaat, maar ben je ook onderdeel van de problemen. Geef ons Noordwijkerhout terug is dus feitelijk een vraag om jezelf terug te vinden.

Nu begrijp ik ook waarom 40% van de ondertekenaars anoniem wenst te blijven. Inderdaad, 40% van de ondertekenaars heeft er voor gekozen anoniem te blijven. Dan ben je het kennelijk met de stelling van de petitie eens, maar wil je niet dat iemand weet dat je jezelf kwijt bent. Dan ben je een toetsenbord klager zonder dat je oplossingen aandraagt.

Ik daag u uit. Wie van alle ondertekenaars, anoniem of niet, heeft ooit een businessplan geschreven en het ondernemersrisico durven nemen om zelf een winkel of ander soort bedrijf te beginnen? Hoeveel van u is aangesloten bij het Burgerpanel en heeft een menig gegeven op de Centrumvisie en is bij de daarvoor georganiseerde bijeenkomsten geweest?

Het is mij te gemakkelijk om alleen maar naar de politiek te wijzen. Ik zeg niet dat ze altijd briljant is, maar om ze nu als ondemocratisch in een hoek te zetten, gaat me net iets te ver. Bovendien zit dit politieke engagement er nog maar een paar maanden en kan het dus na 29 oktober niet veel meer doen met deze wanhoopskreet.

Niet lullen maar poetsen, is op ons lijf geschreven. Dus, kom achter dat anonieme toetsenbord vandaan en pak een bezem als er vuil op straat ligt. Maak gebruik van alle inspraak middelen die er zijn, spreek elkaar aan op ongewenst gedrag; ben een Noordwijkerhouter met een gezicht en een stem.

Hoe ist? Ja bèst, maar ik teken nog steeds geen petities.

RUUD