Datum: 14-10-2019 - 04:03

Hoe ist? Ja bèst! 'Het bord'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op Blik Op Noordwijkerhout met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen onder het menu-item 'BlikOp' bij 'Columns Ruud'. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!

Hoe ist? Ja bèst! 'Het bord'.

We hebben er heel veel over nagedacht en avonden lang over gesproken, maar nu is het toch zover. Geduldig wachtend op nieuwsgierige voorbijgangers, staat het bord statig in onze voortuin.

Het is even wennen dat er soms heimelijke blikken bij ons naar binnen worden geworpen, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Te Koop staat er immers op het bord en dat wekt nu eenmaal interesses. Ons huis verkopen is één ding, maar straks vertrekken uit ons vertrouwde dorpje is een ander verhaal.

Noordwijkerhout ligt ons als “import” best wel na aan het hart. We zijn hier in het Witte Kerkje getrouwd, hebben veel vrienden gemaakt en hebben veel gelachen en genoten van de vele evenementen. Waarom hebben we dan toch het besluit genomen om te vertrekken?

In ieder geval niet vanwege de aanstaande gemeentelijke fusie met Noordwijk of de nieuwe Lindes rondom het Dorpsplein. Ook niet vanwege de bouwplannen op het BAVO-terrein of de winkelleegstand. Zeker niet vanwege alle gezelligheid met carnaval, de kermisweek, Noordwijkerhout culinair, de zomermarkt, het corso, de avondvierdaagse of vanwege de knappe prestaties van VVSB.

Al helemaal niet om dat heerlijke, eigenwijze Noordwijkerhoutse volkje dat het hart op de tong draagt en bij wie dat hart tegelijkertijd zo klein kan zijn. Het werd gewoon tijd voor verandering en een woonomgeving nog dichter bij de natuur, waar we allebei zo gek op zijn.

Waar we uiteindelijk naar toe gaan? Dat weten we nog niet precies, maar in ieder geval niet verder dan een uur rijden van de terrassen en de gezelligheid op de De Steeg, zodat we af en toe toch nog kunnen proeven van de unieke sfeer die je nergens anders aantreft.

En tot die tijd? Dan blijf ik u gewoon nog een beetje vervelen met m’n knipoogjes op het dagelijkse leven hier.

Hoe ist? Een beetje weemoedig of eigenlijk niet eens een beetje.

RUUD