Datum: 24-08-2019 - 09:15

Hoe ist? Ja bèst! 'Een kerstcadeau voor Indy'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op Blik Op Noordwijkerhout met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen onder het menu-item 'BlikOp' bij 'Columns Ruud'. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!

Hoe ist? Ja bèst! 'Een kerstcadrea voor Indy'.

Ik ben niet zo van die landelijke inzamelingsacties waar bekende Nederlanders krampachtig proberen geld los te peuteren voor goede doelen. Ik geloof soms wel in de noodzaak van extra steun, maar heb niet altijd het gevoel dat het opgebrachte geld altijd op de juiste plaatsen dan wel bij de juiste personen terechtkomt. Bovendien heb ik m’n twijfels bij de oprechtheid van die zogenaamde bekende medelanders; dus ben ik nogal selectief met doneren.

Afgelopen weken werd ik echter gewezen op een doneeractie van een jonge familie uit ons dorp. Het zijn mensen die ik ken en voor wie ik veel respect heb. Mijn vrouw en ik hebben beiden onmiddellijk gedoneerd, toen we zagen waar het om ging. Enerzijds omdat het doel ons zo enorm aansprak en anderzijds omdat het ook wel de tekortkomingen van onze gezondheidszorg blootlegt.

Er zijn natuurlijk veel individuele gevallen die aandacht nodig hebben, maar dit ging om een 7-jarig meisje dat is gediagnotiseerd met een autistisch spectrum stoornis: ASS. Het is een stoornis die Indy’s jonge leventje behoorlijk belemmert. Door haar angsten, moeite met veranderingen en andere symptomen, volgt zij aangepast onderwijs en heeft ze veel begeleiding vanuit het gezin en daarbuiten nodig.

Nu bleek dat als zij samen met een hondje op stap is, ze zich veiliger en een stuk zelfverzekerder voelt. Maar ook in huis blijkt zo’n viervoetertje veel hulp te kunnen bieden. In het bijzijn van zo’n maatje worden simpele zaken als bijvoorbeeld naar bed gaan, in bad gaan en tanden poetsen voor Indy veel gemakkelijker.

Nu is niet iedere hond geschikt om Indy bij te staan, dus zou een speciaal getrainde autismegeleidehond de ideale oplossing zijn. En hier zat dus precies het probleem. Dit soort honden wordt niet vergoed uit welk overheidspotje dan ook en dienen zelfstandig te worden bekostigd. Hier hadden Indy’s ouders dus een klein beetje hulp nodig.

Een lokale doneeractie werd opgestart en binnen enkele weken hebben vrienden, bekenden, collega’s en anderen uit ons dorpje het geld bij elkaar gebracht om voor Indy een geschikt maatje aan te kunnen schaffen. Een mooier Kerstcadeau had niemand voor haar kunnen bedenken.

Ik wens u allen een vreedzame Kerst en een gezond en gelukkig 2018 toe.



Hoe ist? Ja bèst, eigenlijk heel bèst!

RUUD