Datum: 14-10-2019 - 10:27

Hoe ist? Ja bèst! 'Bert & Arie'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op Blik Op Noordwijkerhout met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen onder het menu-item 'BlikOp' bij 'Columns Ruud'. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!

Hoe ist? Ja bèst! 'Bert & Arie'.

Ze zitten met grote regelmaat op het bankje onder de Linden. Altijd een biertje bij de hand en een shaggie tussen de lippen. Een voorbeeld van Vrije Jongens, zoals deze ooit werden getypeerd door van Kooten en de Bie. Ze zijn nooit te beroerd om hun handen te laten wapperen en voor ieder probleem hebben ze wel een praktische oplossing. Ze begrijpen niets van het toneelspel in Den Haag. Ze hebben op 15 maart hun eerlijke stem uitgebracht en na bijna 5 maanden kakelen is er nog geen nieuwe regering. Het is toch eigenlijk heel simpel allemaal. Je kan niet meer geld uitgeven dan dat je binnenkrijgt; hard werkende mensen verdienen een eerlijk salaris; als je ziek bent moet je zorg kunnen krijgen en je hebt goede scholen nodig om iets te kunnen bereiken in het leven.

Ik hoor ze glimlachend aan en bedenk hoeveel waarheid er in hun woorden zit. Bert moppert verder over die ingewikkelde en hoge belastingen en dat hij daarmee alleen maar die hoge heren op hun pluche stoelen spekt. Arie tikt ritmisch met z’n klompen en zuigt bedachtzaam aan z’n zorgvuldig gedraaide sigaretje.

“Daar kunnen we toch niets aan veranderen,” is z’n gelaten commentaar. “En dingen die ik niet kan veranderen, maak ik me niet druk over”. Bert haalt z’n schouders op en drinkt het laatste restje uit z’n blikje. Dan gaat het gesprek verder over voetbal. Een rollator team noemt Arie het elftal dat zo kansloos ten onder ging in Parijs. Met een bejaarde generaal uit het jaar kruik, vult Bert lachend aan.

Ze kijken even zwijgend voor zicht uit en dan roept Arie vrolijk, dat hij wel de nieuwe premier wil worden en dat Bert het niet slecht zou doen als bondscoach. Gewoon ‘geen gezeik en iedereen rijk’ als regeringsprogramma en jij een paar van die toffe voetbalmeiden er in in plaats van die over het paard getilde bejaarden.

Bert geeft me een knipoog. “Ga je die onzin allemaal opschrijven?” Ik knik bevestigend en vertel ze dat het dan op het internet (op BON) kunnen lezen. “Internet? Aan die flauwekul doen we niet”. 

Ze staan op. Arie springt op z’n fiets en Bert begint, met een nieuw blikje in de hand, aan z’n dagelijkse wandeling naar huis.    

Hoe is het? Ja bèst, ik stem voor Bert & Arie.

RUUD