Datum: 19-05-2019 - 14:27

Column Egbert van der Weide: 'Dat kan alleen in Noordwijkerhout'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 03-05-2017: 'Dat kan alleen in Noordwijkerhout…'.


Het is zondagavond 30 april, 22.39 zegt mijn beeldscherm. Het is de hoogste tijd voor mijn column, maar ik vind geen woorden. Dat is gek voor een dominee....


Geef zo’n man het woord en je krijgt het niet terug. Maar nu weet ik niet goed hoe te beginnen. Het was ook zoveel: heel de dag was één groot feest.


Samen met mijn vrouw heb ik bij wijze van afterparty heel de avond de lieve kaarten, briefjes en berichtjes gelezen die we vandaag hebben gekregen.


Ik zal nog lang de slaap niet kunnen vatten, dat weet ik nu al. Al die  lieve woorden van deze dag zoemen nog na: de toespraken in de Jozefkerk, en dan alles wat al die mensen die naderhand voorbijkwamen te zeggen hadden.
(redactie BON: klik hier voor de afscheidsdienst met foto's)


Of zonder woorden duidelijk maakten. En dan hoe gladjes en soepel alles verliep, perfect georganiseerd door de afscheidscommissie. De gulle gastvrijheid van de Jozefkerk en de vrijwilligers daar en in de Maasgaarde.


De catering, waarbij ook de lange rij wachtenden voor de kerk niet vergeten werd. En wat een geluk, voor hen in het bijzonder maar voor ons allemaal net zo goed, dat het zo’n stralende dag was.


Geen wolkje, geen wanklank, geen probleem. Of het moest zijn dat het allemaal wat uitliep. Nou ja, het was zondag en ik ben met pensioen, ik heb alle tijd....


En o ja: de collectezakken scheurden steeds meer uit naarmate ze verder naar voren werden doorgegeven. Die moeten vervangen worden.Maar dat was dan ook alles.


Een dag met een gouden randje. Al die mensen, van heinde en ver of gewoon uit het dorp. Heel ons leven kwam aan ons voorbij. De warme dankbaarheid van gemeente en kerkenraad.


De Jozefspeld: wat ben ik daarmee vereerd! En dan die speciale uitgave van mijn columns. Ik weet heus wel wat er bij wijze van waarschuwing staat geschreven in Spreuken 27: 2, maar daar trek ik me nu even niets van aan: ik ben er o zo trots op ‘onze dominee’ te worden genoemd.


En ik ben trots op u en jou, de mensen van dit bijzondere dorp. Want zoiets als vandaag, dat kan alleen maar in Noordwijkerhout!


EH van der Weide