Datum: 20-06-2019 - 03:52

Hoe ist? Ja bèst! ''NoVaTo en Nu?

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op BON met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen aan de linkerkant van het scherm bij uitgelicht. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!


Hoe ist? Ja bèst! 'NoVaTo en Nu?'.


De geur van een rijke historie doet al snel vergeten dat je zojuist over de drempel bent gestapt die het heden van het verleden scheidt. Ik heb vanmiddag maar eens een stap terug in de tijd gemaakt door de gloednieuwe expositieruimte van NoVaTo binnen te lopen.

 

Bij de goedlachse vrijwilliger reken ik netjes 2 Euro af en in ruil krijg ik een bewijs van toegang. Het blauwe afscheurkaartje doet me denken aan de perronkaartjes van vroeger. Dat was een bewijs dat toegang gaf tot de perrons, zonder dat men recht op vervoer had.

 

De uitgestalde collectie geeft een mooi beeld over het ontstaan van ons dorpje. Van de oude buitenplaatsen tot klederdrachten; van turfsteken tot bollen telen. Een fotocollage van toen en nu, en machines en gereedschappen die het zware werk van toen moesten verlichten.

 

Als ik klaar ben met m’n rondgang, verval ik in een stil gepeins. “Wat leefden ze eenvoudig toen, in simpele huizen tussen groen.” Je werkte, had een dak boven je hoofd en voldoende te eten. Een soort bed, bad en brood voorziening dus.

 

Als iets je niet beviel, dan kroop je niet achter je toetsenbord om eens lekker en anoniem een portie gal te spuwen. Nee, je zocht elkaar op en in het ergste geval besliste een paar vuisten het geschil om het daarna samen met een biertje af te ronden.

 

Er waren nog geen gemeentelijke clusters, ruimtelijke domeinen, politieke krachtenvelden, samenlevings- of omgevingsvisies, noch gemeentehorizonnen. Er waren dorpsgrenzen en binnen die grenzen werd op simpele wijze bepaald wat goed was voor de gemeenschap. Niets geen langdurige of vooruitgeschoven besluitvormingen; gewoon handelen.

 

Van gemeentelijke herstructureringen had men nog nooit gehoord en trouwen met iemand uit een naburig dorp stond gelijk aan permanente verbanning uit de familie.

 

Als ik weer in het voorjaarszonnetje stap, probeer ik me te bedenken hoe ons dorpje er na het huwelijk met Noordwijk er uit zou zien. Ik krijg er nog geen beeld bij, maar het Dorp van Wim Sonneveld krijg ik maar niet uit m’n hoofd.

 

“Dat dorp van toen, het is voorbij, dit is al wat er bleef voor mij: een NoVaTo en herinneringen.”

 

Hoe is het? Ja bèst, maar Noordwijkerhout van toen is waarschijnlijk morgen al.



RUUD