Datum: 17-09-2021 - 09:21

Column Egbert vd Weide: 'Dag huis, dag tuin…'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 22-03-2017: 'Dag huis, dag tuin'.
Het is voor de tiende en laatste keer voorjaar in mijn tuin geworden. Begrijp me goed: het is voor zover ik dat kan weten niet het laatste voorjaar what so ever. Het hoeft dus ook niet meteen het laatste voorjaar te zijn dat als een warme bries met een kleurrijk penseel over deze tuin aan de Herenweg gaat.

Maar het ziet er naar uit dat het wel het laatste voorjaar is waarin ik kan zeggen dat het ‘mijn’ tuin is. In letterlijke zin was het dat toch al niet: huis en tuin zijn eigendom van de Protestantse Gemeente te Noordwijkerhout en De Zilk, en mijn vrouw en ik kunnen hooguit aanspraak maken op 2/750e deel van dat al.

Het geheel is om zo te zeggen mandelig bezit van alle gemeenteleden – al ben ik blij dat ze zich niet elke dag alle 748 met tuin en huis hebben bemoeid. In die zin is die tuin van mij. Ik heb er veel van genoten.

Van de zon aan alle kanten, van de vogels en de vlinders, van bloemen en struiken, van alles wat dat lapje grond aan eetbaars opgebracht heeft: sla, tomaten, komkommers, aardappels, aardbeien, zwarte, witte en rode bessen, josta’s, frambozen, Japanse wijnbes, allerlei kruiden, radijs, wortels, bietjes, een menigte aan kruiden, appels in 3 soorten en pruimen.

Ik heb er heel wat uren in gestoken en ontelbaar veel zweetdruppels in verloren. Ik vond gelukkig ook tijd om er heerlijk in te luieren.

En zelfs de taaiste klussen brachten ontspanning: elk stuk zevenblad dat ik uittrok en in de gft-bak gooide, elke zaailing die ik met wortel en al rücksichtloos rooide van plaatsen waar die niet hoorde, bracht een beetje ontspanning naast het drukke werk dat nou eenmaal hoort bij dit ambt van predikant.

Ik schrijf met opzet ‘bracht’. Heel dit stuk is in de bijna-verleden tijd. Want er komt per 1 april vanwege mijn gezondheid aan dat predikantschap een einde. En daarmee ook aan de tijd dat ik in dit huis woonde en van de tuin genoot. Die tuin was me eerlijk gezegd al te groot geworden.

Maar met de nijvere hulp van Issa kan ik er nog één voorjaar van genieten. Nadat ik op 30 april officieel afscheid heb genomen, mag ik er nog een tijdje in wonen. Eén zomer. Eén laatste oogst. En dan is het ‘dag huis, dag tuin…’

EH van der Weide