Datum: 24-10-2019 - 03:28

Hoe ist? Ja bèst! 'Keuzes'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op BON met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen aan de linkerkant van het scherm bij uitgelicht. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!

Hoe ist? Ja bèst! 'Keuzes'.
Het leven bestaat uit keuzes maken en de volgende belangrijke keuze staat binnenkort weer voor de deur. Een uitgeklapt wit vel dat aan twee zijden is volgeprint, ligt voor m’n neus. Het keuzemenu van de kieskring Leiden is gevarieerd, veelzijdig en voorziet in 26 lijsten.

Nu ben ik gek op dieren, heb wel wat ondernemers DNA, ben ik ook nog 50+, denk ik vrij veel na, voel ik me eigenwijs en vrijzinnig en heel soms denk ik dat ik dat kleine piraatje van vroeger nog ben. Maar ja, ik mag uiteindelijk maar 1 kandidaat rood kleuren.

De Niet Stemmers lijkt me een vreemd clubje. Ze stemmen kennelijk zelf niet, maar verwachten dat anderen dat wel op hen doen. Dat geeft me een beetje het gevoel van die vegetarische slager die op de partij voor de dieren stemt.

Libertarisch is ook leuk. Ik moest de dikke Van Dale afstoffen, voordat het tot me doordrong wat het eigenlijk betekent. Deze vrolijke snuiters willen gewoon overal van af. Van belastingen tot bestuurders tot nationale en internationale samenwerkingsverbanden. Allemaal weer een berevel aan en de grootste knuppel heeft altijd gelijk.

Natuurlijk kennen we allemaal Artikel 1 van onze grondwet. Je hoefde het op school net niet uit je hoofd te leren, maar de kernwaardes werden er wel ingestampt en als je je er niet aan hield, dan werd je flink de Zwarte Piet toegespeeld. Zouden deze volgelingen hun verkiezingsbijeenkomst in de Efteling houden? Holle Bolle Gijs: “partijprogramma hier”.

Nieuwe Wegen lijkt me een echte kopieervereniging. Niet dat ik me onuitputtelijk in allerlei programma’s verdiep, maar dit lijkt toch verdacht veel op kopieer- en plakwerk. Gewoon oude wijn in oude zakken met een nieuw etiket.

De vele keuzes maken het er niet makkelijker op, maar ik moet er wel één maken; dat ben ik aan een democratische samenleving verplicht.

Ik heb besloten om m’n hart te volgen. Op 15 maart laat ik m’n hart spreken. Dan kies ik niet alleen voor mezelf, maar voor een kandidaat die zoveel mogelijk uit onze kleine Noordwijkerhoutse samenleving kan overbrengen naar het grote landelijke. Volgens mij knapt iedereen daarvan op.

Hoe is het? Ja bèst, met kloppend hart.

RUUD