Datum: 20-07-2019 - 09:55

Column Egbert van der Weide: 'Wachten tijdens het wachten'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 22-02-2017: 'Wachten tijdens het wachten'.
Volgens zeggen gaat de helft van een mensenleven heen met wachten op hetgeen in de andere helft gebeurt. Getrouwde mensen kennen hun eigen versie van deze waarheid: de helft van hun leven bestaat uit wachten op hun wederhelft. Laten we het erop houden dat wachten het meest gebezigde tijdverdrijf is onder de mensen.

Ik wacht ook. M’n afnemende gezondheid heeft me in een volgende stadium van mijn leven gebracht, namelijk de wachtkamers van het keuringswezen. Wachten op oproepen, afspraken, uitslagen en volgende oproepen, afspraken en uitlagen. Geen onbekommerd wachten, eerlijk gezegd.

Dus bedachten mijn vrouw en ik dat we het wachten maar wat moesten veraangenamen. We zochten en vonden een zeer geschikte aanbieding (wachten hoeft niet duur te zijn) van een aanlokkelijk hotel op de Veluwe (het hoeft ook niet ver). Men gaf daarenboven nog eens droog weer af, zelfs daar.

Lekker slapen, lekker eten, dagje sauna, dagje opa, dagje stad, beetje luieren en een beetje lezen. Zo wil ik wel eventjes wachten. Het droge kuchje dat ik een dag voor vertrek opdeed, had me aan het denken moeten zetten. Maar omdat het daarbij bleef, besteedde ik er geen aandacht aan. Inpakken en wegwezen was het devies.

Het was er mooi. Het was er stil, op wat opgewonden pauwen na. Het eten was goed, het personeel vriendelijk, de kamer klein maar gerieflijk. Alleen het hoesten liep wat uit de hand. Ik had per ongeluk ook de griep ingepakt en meegenomen. Ziek zijn kun je maar het beste thuis, dus na één dag reisden we weer westwaarts.

Daar lag ook de koortsthermometer, die neem je doorgaans niet mee als je op reis gaat. Hij liep op tot 39,5. De geraadpleegde medisch deskundige oordeelde dat het inderdaad een griep was, hij kon er niks ernstigers van maken gelukkig.

Een gewone griep kun je maar het beste uitzieken. Met andere woorden: wachten tot het voorbij is. Nu vul ik dus het wachten op wat komen gaat in met wachten op wat voorbij moet gaan. Maar op een of andere manier voelt dat niet alsof het dubbel zo snel gaat…

EH van der Weide