Datum: 17-09-2021 - 08:42

Column Egbert van der Weide: 'De leider'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 08-02-2017: 'De leider'.
Elke dag begon T. zijn werk zo: hij zong alle coupletten van het volkslied terwijl hij hinkelend op en neer ging in z’n eivormige kantoortje. Er was een andere naam voor, maar die vergat hij telkens. Dit hele huis was trouwens een stuk kleiner dan-ie gewend was. Het paleis van E. was groter. Zoiets wilde hij ook. Later.

Dat het zo klein was, was wel handig voor de Mexicaanse schoonmaaksters die M. had meegestuurd. Werkten keurig, niks op aan te merken. Hij had geleerd een beetje midden door de kamer te springen. Vorige week was hij tegen dat schilderij van Roosevelt aangevallen, dikke scheur. Met wat Donald Ducktape zag je er niks van.

Daarbij, de eerste 8 jaar woonde hij hier en zou niemand het ontdekken. P. had het voor elkaar gekregen om weer terug te komen, hij zou eens vragen hoe hij dat had geflikt. Dat vallen had z’n voordelen. Gisteren struikelde hij over een Dinky Toy waar B. dit weekend mee had gespeeld.

Eerst had-ie trots dit stukje Amerikaanse vakwerk in z’n handen gehouden. Totdat hij op de onderkant zag dat dit rotdingen helemaal niet uit Amerika kwamen – alleen het hoofdkantoor stond in Californië. Decreet nr. 23: er mocht in Amerika voortaan alleen speelgoed van Amerikaanse makelij worden verkocht.

Terwijl hij couplet 3 neuriede (hij kende niet de hele tekst), bedacht hij dat dit hem erg beviel. Wanneer hij naar links uit balans raakte tijdens het hinkelen, haalde hij uit naar rechts: toen hij vorige week was uitgevallen over De Krim en de nieuwe nederzettingen, liep het  P. en N. dun door de broek!

En toen hij laatst lelijk op z’n rechterarm viel, had-ie die opperrechter benoemd. Zo hield je de boel in evenwicht. En daarbij: divide et impera, was het devies. Wat het betekende wist hij niet, maar z’n adviseurs hadden het hem ingeprent. Hij neuriede de zesde regel van het vierde couplet, en z’n nieuwste project schoot hem te binnen. De Bijbel!

Deel 1 of hoe dat heette had hij al doorgenomen. Dat stond hem wel aan. Het verbaasde hem wel dat heel het woord Amerika er niet in voorkwam. Dat moest anders. Deel 2 vond hij verschrikkelijk:  ‘de eersten zullen de laatsten zijn’, ‘zalig de zachtmoedigen’ – brrrr! Total disaster, dat boek.  

EH van der Weide