Datum: 14-10-2019 - 03:34

Hoe ist? Ja bèst! 'Muurtjes'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op BON met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen aan de linkerkant van het scherm bij uitgelicht. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!

Hoe ist? Ja bèst! 'Muurtjes'.
Er zijn best veel bekende muren in deze wereld. Wie kent niet de Chinese Muur, de Klaagmuur of de Berlijnse Muur om er maar een paar te noemen.

Die muren hadden de functie om mensen buiten de poorten te houden of juist er binnen, dan wel hebben ze een heilige betekenis. Wat ze in ieder geval gemeen hebben is de omstredenheid. Deze muren hebben in de loop van de geschiedenis veel slachtoffers geëist.

Muren bouwen om anderen van je weg te houden en je veilig te voelen, levert vaak een omgekeerd resultaat op. Ze zonderen je af en brengen je in een isolement. Ongewild zal die muur zich op termijn tegen je keren. In algemene zin ben ik niet zo’n liefhebber van dit soort muren.

Ik heb dus geen behoefte om eens flinke wandeling over die Chinese Muur te maken of me een brok puin van de Berlijnse Muur toe te eigenen. Als ik wil klagen, dan biedt mijn lieve echtgenote haar geduldige schouder aan. Dat bespaart weer een lange reis.

Ondertussen kruipt ook ons Noordwijkerhoutse muurtje langzaam maar zeker de top-10 van ’s werelds bekendste muren binnen. Historici, politiek, burgers en pers buigen zich over de problematiek en niemand weet er echt raad mee. Kortom: de discussie zit muurvast.

Gisteren was ik in het dorp en toen ben ik gewoon eens op het muurtje gaan zitten. Niet dat het een comfortabele zit was, maar het gaf me wel het gevoel van vrijheid en dat ik een keuze had. Ik kon kiezen aan welke kant van het muurtje ik m’n voeten wilde plaatsen en ik kon me zowel aan de binnen- als de buitenkant van het muurtje vrij bewegen.

Ik realiseerde me ineens dat het muurtje geen belemmering vormt. Ik voelde historisch respect aan de binnenkant en geen ongastvrije uitstraling aan de buitenkant. Het boeide me niet of dat muurtje er nu wel of niet was. Het is onderdeel van iets waar we allemaal zo trots op zijn.

Toen ik weer opstond, wist ik het. Maak dat muurtje schoon en verf het wit. Dat zou toch mooi zijn; uitnodigend wit dat voor niets of niemand een belemmering vormt.

En de binnen liggende tuin? Er zijn vast nog wel een paar hertjes die daar het vredige plaatje willen completeren.

Hoe is het? Ja bèst, geen muur die me tegenhoudt.