Datum: 17-09-2021 - 08:50

Column Egbert van der Weide: 'Mellow'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 07-09-2016: Egbert van der Weide > 'Mellow'.

Ik zeg maar meteen dat het door de nieuwe medicijnen komt dat u mij zo af en toe met een gelukzalige glimlach op mijn gezicht door het dorp ziet lopen. Ik heb nieuwe, sinds een week of twee. Ik moet een beetje uitproberen of hiermee de pijn tot een beetje aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht.

Je moet natuurlijk (zeker bij zulke medicijnen) nooit de bijsluiter lezen. Daar word je alleen maar zieker van, lijkt het wel. Ik heb het toch gedaan. Behalve allerlei verontrustende mogelijkheden betreffende bijwerkingen, kwam ik daar ook deze woorden tegen: ‘heeft een kalmerend effect…’ Nou, dat merk ik.

De werking laat nog wat op zich wachten, maar de bijwerking houdt zich keurig aan het boekje. Ik voel me een beetje licht, bijna high. Wanneer ik een eindje ga wandelen, met de hond of voor een boodschapje het dorp in, ben ik blij met m’n stok. M’n benen voelen namelijk ook een beetje wollig aan.

Ik word een beetje mellow van deze pillen, als u begrijpt wat ik bedoel. Ik waan mij ergens in de jaren ’60, flower power en peace en zo, man… Ik moet moeite doen mij ervan te weerhouden spoorslags naar de fa. Vink te gaan om aldaar het gehele oeuvre van Bob Marley aan te schaffen. Daar ben ik onbedaarlijk voor in de stemming.

Het is alsof m’n hersenen heel aangenaam op een mooi zacht vuurtje liggen te pruttelen in mijn schedelpan. In m’n luie ligstoel lig ik op het gras een beetje naar de lucht te kijken, waar mooie witte wolkjes tegen een blauwe lucht voorbijdrijven. Ik heb het gevoel dat ik echt niets beters te doen heb dan dat.

Het is alsof mijn hele leven zich afspeelt op een immens waterbed, dat bij elke beweging die ik maak zachtkens en lieflijk een beetje onder mij ligt te klotsen. Niet vervelend – maar het betekent wel dat ik er niet helemaal bij ben. Al ben ik nog net helder genoeg om te hopen dat ik van die pillen wie weet óók reggae-haar zal krijgen. Of een Afro kapsel. Yeah man…

EH van der Weide