Datum: 17-11-2019 - 15:57

Column Egbert van der Weide: 'Vreemde plaats'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 24-08-2016: Egbert van der Weide > 'Vreemde plaats'.

In Noordwijkerhout is er van de secularisatie op het eerste gezicht weinig te merken. Vanaf 1916 staan er drie kerken in ons dorp, en die staan er nog steeds: de Witte Kerk, de Victor- en de Jozefkerk. Wie beter oplet, ziet wel degelijk verschil. Er zijn opmerkelijk minder diensten. De avonddienst in de Witte Kerk is allang verleden tijd.

Het aantal missen in de andere kerken, op zondag en door de week, is gedecimeerd. Ergens valt het te betreuren. Ik denk dat het uiteenvallen van de samenleving met die secularisatie samenhangt. Er is minder cohesie. En de sociale controle namens de kerk had niet alleen maar nadelen: mensen werden gezien, opgezocht en gemist.

Voor de rest heb ik, ook in deze kolommen, al eerder geroepen dat die secularisatie de kerk netjes terugbrengt op de plek waar ze ooit begon: in de marge. Dat is dicht bij de mensen in die marge. Die grote, invloedrijke en bijna alomtegenwoordige kerk die er ooit was, leunde wel erg op haar machtige positie.

Ze was belangrijker dan wel goed voor haar was. En daardoor niet altijd in staat het evangelie van liefde en barmhartigheid helder te verkondigen. Ze had andere belangen. Dat is voorbij. Pastoors en predikanten krijgen niet zonder meer respect vanwege hun positie: dat respect moeten ze verdienen door de manier waarop ze hun ambt vervullen.

Dat geldt ook voor de kerk: ze is geroepen om te dienen en daarop wordt ze afgerekend. Ondertussen is die kerk in heel wat plaatsen minder zichtbaar geworden. Talrijke kerkgebouwen hebben het loodje gelegd. Zo ook de kerk waar ik ooit begon als predikant, de Ichthuskerk in Axel.

Het samengaan van Hervormden en Gereformeerden in die Zeeuws Vlaamse stad bezegelde haar lot. Ze werd verkocht en afgebroken. De nevenruimten bleven bestaan en werden verbouwd tot een gerieflijke woning. Daar huist een goede vriendin, en bij haar was ik onlangs te gast.

Ik at in de zaal waar de oppasdienst werd gehouden. Ik sliep op de plek waar ik ooit vergaderde. En ik douchte me waar ik ooit catechisatie gaf. Mijn catechisanten hebben (denk ik) voor een groot deel de kerk de rug toegekeerd. Gelukkig maar, in dit geval: ik had daar lelijk te kijk gestaan, in m’n blootje…

EH van der Weide