Datum: 03-07-2020 - 16:10

Column Egbert van der Weide: 'De dominee gaat voorbij…'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 22-06-2016: Egbert van der Weide > 'De dominee gaat voorbij…'.

Dat gezegde is, op verjaardagen bijvoorbeeld, een vaste dooddoener geworden. Wanneer daar het gesprek even stil valt, is er steevast iemand die dat zegt ‘wat is het stil: er gaat zeker een dominee voorbij…’ Want soms vallen er stiltes. Dat hoeft niet erg te zijn.

Stilte kan zeer aangenaam zijn, een verademing: je laat wat gezegd is even neerdalen tot op de bodem van je gedachten. Maar soms is het allemaal wat pijnlijk. Dan heeft oom Henk weer een hatelijke opmerking heeft gemaakt, of de gastvrouw breekt plompverloren het gesprek open door op luide toon te vragen wie er nog sherry wil.

In zo’n stilte is er altijd iemand die de voorbijgaande dominee ten tonele voert. En als er dan ook nog eens een heuse dominee in het gezelschap is, komt het gesprek wel weer op gang: ‘nee, dat kan niet want die zit hier…’ Ik moet in zulke gevallen meestal even uitleggen waar die uitdrukking vandaan komt.

Misschien wist u het al – dan maar ten overvloede: het was in vissersdorpen (maar daar niet alleen) de gewoonte dat na een ramp of een dodelijk ongeval de dominee in vol ornaat erop uit trok om de nabestaanden het droevige nieuws aan te zeggen. Waar hij kwam, viel alles stil: hij zal toch niet hier aanbellen?

Neem van mij aan dat een beetje dominee in alle andere gevallen geen stilte laat vallen. Mijn beroepsgroep zit doorgaans niet om woorden verlegen. Al viel er laatst een merkwaardige stilte, toen mijn gesprekspartner ontdekte dat ik de dominee was.

Het was bij een middenstander, alwaar ik inkopen had gedaan. Of ik een spaarkaart had? Jawel, maar niet bij mij. Gelukkig kon ik volstaan met het noemen van postcode en huisnummer.

Op de display verscheen nu adres èn naam: ‘Van der Weide? Van die stukjes?’ Dat beaamde ik, en ik zei er achteraan: dus kijk uit wat u zegt, ik kan het zo gaan gebruiken. ‘Ik zeg niks’, zei de dame in kwestie. Maar ook dat helpt niet, zoals u ziet…


EH van der Weide