Datum: 27-09-2022 - 00:17

Column Egbert van der Weide: 'Staat je goed…'.

Blik Op Noordwijkerhout heeft een vast item toegevoegd aan de nieuwswebsite van, voor en over Noordwijkerhout en De Zilk. De redactie heeft dominee Egbert van der Weide bereid gevonden om zijn wekelijkse column ook beschikbaar te stellen voor op BON. Iedere week...

zal op woensdagmorgen zijn nieuwe column hier op BON te lezen zijn, wij wensen u veel leesplezier. Alle columns worden verzameld en zijn terug te lezen zijn via "uitgelicht" aan de linkerkant van het scherm of klik hier.

Column 27-04-2016: Egbert van der Weide > 'Staat je goed...'.
Iets te driftig roerde hij in zijn koffie. De man naast hem keek verstoord op. Hij probeerde verontschuldigend te lachen, maar het lukte niet. Hij zuchtte. De koffie was gratis, dat hadden ze goed voor elkaar in deze sjieke klerenwinkel. De bank zat best lekker, en behalve de Story lag er ook een stapeltje Voetbal Internationals.

Maar toch stond het hem niet aan dat-ie hier zat. Hij was er met open ogen ingestonken. Hij had een nieuwe broek nodig, vooruit, daar had Annie gelijk aan. Ooit had ze er eentje per post besteld, maar daar moest zoveel aan veranderd worden dat ze toen had gezegd: voor de volgende broek moet je mee naar de winkel.

Dat klonk niet alleen als een straf – hij voelde het ook zo. Want aan winkelen had hij nu eenmaal een bloedhekel. Altijd al gehad. Vroeger deed je dat niet: z’n moeder naaide z’n kleren. Gebreide broeken had-ie als kind gedragen, die altijd zo zwaar werden om je lijf en tussen je billen gingen zitten.

Maar wat kon hem dat schelen? Als-t-ie maar niet hoefde te winkelen… Z’n vrouw deed het graag. Gezellig shoppen noemde ze dat. Poeh, ’t mocht wat. Als ze voor zichzelf ging, hoefde hij al niet meer mee. Dat was toch zinloos: wanneer hij zei ‘dat staat je niet’ kocht ze het tòch, omdat de verkoopsters het zo bééldig vonden staan. De liegbeesten.

En als hij zei ‘staat je goed’ dan werd ze boos: ‘dat zeg je alleen maar om snel naar huis te kunnen!’ Ze nam d’r zus wel mee voortaan. Prima. Moet je doen. En voor hem was het internet een uitkomst. Maar nu moest-ie mee. Dat was het probleem niet: binnen 5 minuten de juiste broek! Hij had er meteen 3 gekocht.

Maar pas toen ze zei ‘ik kijk ook even voor mezelf’ had-ie eindelijk gezien dat ze in deze tent ook dameskleding verkochten. Dat was 3 koppen koffie en 5 kwartier geleden. Er lag al een hele stapel kleren naast hem. Hij had de prijskaartjes maar omgedraaid. Het geld was het probleem niet, hij gunde het haar best.

Maar ze keek nog veel te stralend om al gauw naar huis te kunnen. Hij zuchtte nog eens. Zouden ze hier eigenlijk een borrel schenken?

EH van der Weide