Datum: 14-10-2019 - 10:33

Hoe ist? Ja bèst! 'Kappe nâh'.

Dorpsgenoot 'Ruud' schrijft met regelmaat een column op BON met 'Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout'. De al eerder verschenen columns kunt u teruglezen aan de linkerkant van het scherm bij uitgelicht. Vandaag weer een nieuwe: Hoe ist? Ja bèst!....

Hoe ist? Ja bèst! Een blik met een knipoog op het dagelijkse leven in Noordwijkerhout!

 

Hoe ist? Ja bèst!  'Kappe nâh'.
Ik ben het beu en er klaar mee. Kappen met die kou en laat het voorjaar maar snel komen. Laat dat ijs ’s morgens maar snel plaatsmaken voor een warm ochtend zonnetje, zodat m’n handschoenen en sjaal de winterberging weer in kunnen.

Gelukkig zijn de ijssalons zich al weer volop aan het voorbereiden op het warme weer. Nog even dan openen ze hun vrieskasten en zullen velen zich op de terrasjes weer kunnen laven aan het verkoelende snoepgoed.

Vreemd eigenlijk dat als het warm is, we zo naar ijs verlangen en als het aan onze auto’s zit vastgeplakt we zo naar de zon verlangen.

Het verlangen naar het jonge groen aan de struiken en de ontluikende bladeren aan de bomen is groot. Dat laatste gaat op sommige plaatsen overigens wel een uitdaging worden. Sommige bomen in ons dorp zijn zo ontmoedigd door de scalpeerlust van overijverige gemeenteambtenaren, dat ze het dit jaar wel eens voor gezien kunnen houden.

Ze zijn nog net niet gekapt, maar het scheelt niet veel. Als ik zo’n toegetakelde boom was, zou ik uit protest in blader staking gaan of vluchten naar een gemeente waar bomen nog wel een boomwaardig bestaan kunnen leiden. Dat zou dan wel weer een grappig vluchtelingen probleem opleveren.

Dus, kap met die onzin en voer gewoon een behoorlijk snoei beleid uit! Als mijn kapper me zo zou toetakelen, zou ik meteen naar een andere vluchten en een motie van treurnis indienen.

Laten we hopen dat het voorjaar snel besluit z’n toevlucht te zoeken in ons land en het vooral niet al te lang uitstelt. Stel je voor dat de vier jaargetijden bijeenkomen in een publieke vergadering en er niet uitkomen wanneer de winter moet plaatsmaken voor het voorjaar. Erger nog: ze stellen het besluit 6 maanden uit!

Snel kap ik deze treurige en emotionele gedachte af. De natuur bepaalt immers z’n eigen regels en weet dat het uitstellen van besluiten niets anders is dan een uiting van onmacht. De natuur laat zich door niets en niemand weerhouden en toont altijd sterk leiderschap. Jonge knoppen zullen ontspringen en bomen zullen hun tooi snel in volle trots weer presenteren.

Wat ben ik blij dat daar niet een politieke besluitvorming aan ten grondslag hoeft te liggen.

Hoe is het? Ja bést, want ik kap m’n eigen bomen en struiken.

RUUD